سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 29 114 2020 02 20 Mineral geochemistry of clinopyroxene and its application in thermo-barometery of basaltic rocks in Ahmad-Abad, Tahmoures and Gahre-toreh volcanoes (North Qorveh-Kurdistan) کاربرد ترکیب کلینوپیروکسن‌ها در تعیین شرایط دما-فشارسنجی بازالت‌های آتشفشان‌های احمدآباد، طهمورث و قره طوره (شمال قروه–کردستان) 15 24 102811 10.22071/gsj.2018.104562.1303 FA اشرف ترکیان دانشیار، گروه زمین‎شناسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران نفیسه صالحی دانشجوی دکترا، گروه زمین‎شناسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2017 11 04 The Ahmadabad, Tahmoures and Ghareh-toreh volcanoes are part of the volcanic centers located on the Qorveh-Bijar axis and constitute a part of the magmatic outcrops of the northern arm of the Sanandaj Sirjan Zone, Hamadan-Tabriz. Volcanic rocks have basaltic composition and show porphyritic, microlithic porphyry and glomeroporphyritic textures. Major phenocrysts include clinopyroxene and olivine. The abundance of clinopyroxene is found to be lower in Ghareh-toreh basalts, olivine is major phenocryst in this center. Clinopyroxene phenocrysts show normal, in some cases, reverse zoning and gulf corrosion indicating disequilibrium with the host's melt. The results of thermobarometric calculation (temperature and pressure) using clinopyroxene mineral indicate the temperatures of 1100-11300 °C and pressures of 3 to 11 kbar for Ahmadabad and Tahmoures volcanoes, and volcanic basalts at Ghareh-toreh reveal the temperature of 800 Up to 1100 °C and pressure of 0 to 3 kbar. The high oxygen fugacity in these rocks and the coherence of the temperature and pressure of the olivine phenocryst in this region with the temperature and pressure of the clinopyroxene in Ahmedabad and Tahmoures, all show that clinopyroxene crystals of Ghareh-toreh volcano formed at a lower depth and possibly in a shallow reservoir آتشفشان‌های احمد‌آباد، طهمورث و قره‌طوره بخشی از مراکز آتشفشانی موجود در محور قروه- بیجار و جزیی از برونزد‌های ماگمایی بازوی شمالی زون سنندج سیرجان، با عنوان همدان-تبریز، را تشکیل می‌دهند. ترکیب سنگ‌های آتشفشانی بطور عمده بازالت و بافت‌های پورفیری، میکرولیتیک پورفیری و گلومروپورفیری به وفور قابل مشاهده هستند. فنوکریست‌های عمده شامل کلینوپیروکسن و الیوین می‌باشند. فراوانی کلینوپیروکسن در بازالت‌های قره‌طوره کمتر و کانی الیوین به عنوان فنوکریست عمده در سنگ‌های این مرکز آتشفشانی یافت می‌شود. درشت بلورهای کلسنوپیروکسن منطقه‌بندی عادی، در برخی موارد معکوس و آثار خوردگی خلیجی نشان می‌دهند، که حاکی از عدم تعادل با مذاب میزبان است. نتایج بررسی شرایط فیزیکوشیمیایی حاکم بر ماگما (دما و فشار) با استفاده از کانی کلینوپیروکسن حاکی از آن است که سنگ‌های آتشفشان‌های احمدآباد و طهمورث در دمای 1100 تا 1300 درجه سانتیگراد و فشار 3 تا 11 کیلوبار و بازالت‌های آتشفشان قره‌طوره در دمای 800 تا 1100 درجه سانتیگراد و فشار 0 تا 3 کیلوبار تشکیل شده‌اند. . فوگاسیته بالای اکسیژن در این سنگ‌ها و هم‌سویی دما و فشار درشت بلورهای الیوین در این منطقه، با دما و فشار بلورهای کلینوپیروکسن در احمد‌آباد و طهمورث همگی نشان میدهند که بلورهای کلینوپیروکسن در منطقه قره‌طوره در اعماق کمتر و احتمالاً در یک مخزن نیمه عمیق، شکل گرفته‌اند. http://www.gsjournal.ir/article_102811_e992f42a89fa4e7ce49e9533f14e0268.pdf