سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 33 2 2023 06 22 Assessment of Miocene vertebrate biodiversity of Zagros: new findings of vertebrate footprints from the Agha Jari Formation, east Gotvand, Khuzestan province, southwest Iran ارزیابی تنوع زیستی مهره داران میوسن در زاگرس: یافته‌های نوین از ردپای مهره‌داران سازند آغاجاری، خاور گتوند، استان خوزستان، جنوب باختری ایران 299 318 161004 10.22071/gsj.2022.360094.2029 FA عبدالوهاب کاظمی اداره زمین‌شناسی، شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، اهواز، ایران نصرالله عباسی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0000-0002-9994-9122 Journal Article Agha Jari Formation (Miocene-Pliocene, 788 m) comprises alternations of sandstone, siltstone, and marl in red to brown color layers in the east Gotvand, north Khuzestan province, southwest Iran. Numerous vertebrate footprints have been found in the middle part of the Formation, which includes footprints of wetland small bird (<em>Aviadactyla media</em>, <em>Gruipeda dominguensis</em>), artiodactyls (<em>Lamaichnum alfi</em>, <em>Lamaichnum</em> isp., <em>Pecoripeda satyri</em>, <em>Pecoripeda</em> isp.), canids (<em>Canipeda</em> isp.) and large reptiles (<em>Hatcherichnus sanjuanensis</em>). Frequency of artiodactyl imprints are more than the other footprints. These footprints proof the living of camels and crocodiles in the Zagros basin for the first time. The ichnotaxa diversity of the footprints in the studied section is more than the other reports of Agha Jari Formation in Iran and its stratigraphic equivalent in the adjacent countries. سازند آغاجاری  به سن میوسن تا پلیوسن در شمال استان خوزستان و در برش خاور گتوند از توالی ماسه‌سنگ، سیلت‌سنگ و مارن به رنگ سرخ تا قهوه‌ای به ستبرای 788 متر می‌باشد. در بخش میانی این سازند، ردپاهای فراوانی از مهره‌داران یافت شد که شامل ردپای پرندگان کوچک جثه کنار آب‌زی (<em>Gruipeda dominguensis,</em><em>  </em><em>Aviadactyla media</em>)،  ردپــــای جفــــت‌سمــــان ( <em>Lamaichnum  alfi,</em>  <em>Lamaichnum</em> isp.,  <em>Pecoripeda satyri, ,</em> .,<em>Pecoripeda</em> isp) ردپای سگ‌سانان (.<em>Canipeda</em> isp) و ردپای خزندگان بزرگ  (<em>Hatcherichnus sanjuanensis</em>) است. ردپای جفت‌سمان بیشترین فراوانی را در میان ردپاهای یافت شده، دارند. با وجود چنین ردپاهایی، برای نخستین بار زیست شتران و کروکودیل‌ها در حوضه زاگرس اثبات می‌شود. گوناگونی اثرجنس‌ها یا اثرگونه‌ها در برش مورد مطالعه نشان می دهد که تنوع زیستی مهره‌داران میوسن در این منطقه  نسبت به سایر مناطق زاگرس یا کشورهای همجوار بیشتر بوده است.   http://www.gsjournal.ir/article_161004_a4244e0fd6c2493b1393823d1abaec5b.pdf