سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 15 60 2006 08 23 Cephalopods and Stratigraphical Position of Cephalopod Bed of Shishtu Formation, Iran سفالوپودها و موقعیت چینه شناسی لایه سفالوپوددار سازند شیشتو، ایران 178 187 209250 FA علیرضا عاشوری دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران احمد یمینی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2024 11 09 This paper attempts to describe a cephalopod fauna from the "Cephalopod Beds" in the Shotori Range, Central Iran. The fauna contains 5 genera of nautiloid cephalopods and 12 genera of ammonoids. Among these, 7 ammonoid genera (<em>Tornoceras, Cheiloceras, Maeneceras, Gonioclymenia, Cyrtoclymenia, Staffites,</em> and <em>Falcitornoceras</em>) and 5 nautiloid genera (<em>Ormoceras, Mooreoceras, Sycoceras, Michelinoceras, </em>and <em>Macroloxoceras</em>) are reported for the first time from Iran. Ammonoid faunas indicate a Middle(?)/Late Frasnian to Late Famennian age for the "Cephalopod Beds", confirmed by conodont (Ashouri, 1990, 1995 & 1997) and brachiopod (Rastkar, 1996) studies.Microfacies analysis of the sections indicates that sedimentation occurred in a mostly shallow and high energy sedimentary environment. The distribution of goniatite fauna in eastern as well as northern Iran suggests similar paleobiological condition and a marine connection of the two regions during the Famennian stage. A paleogeographical map of the Late Devonian and comparison of the goniatite fauna of the study area with Alborz, Kazakhstan, China, North Africa and Europe indicate that these areas were in low latitudes during this time.     مقاله حاضر به معرفی زیای سفالوپودهای لایه  سفالوپوددار در رشته کوه شتری در مرکز ایران پرداخته است.  این زیای سفالوپودی شامل 5  جنس نوتیلوئیدی و 12 جنس آمونوتیدی است. از این میان 7 جنس آمونوئیدی <em>(Tornoceras, Cheiloceras, Maeneceras, Gonioclymenia, Cyrtoclymenia, Staffites)</em> و  <em>Falcitornoceras</em>   و 5 جنس نوتیلوئیدی  <em>Ormoceras ,Mooreoceras, Sycoceras, Michelinoceras) </em>و<em> </em><em>(Macroloxoceras</em> برای اولین بار از ایران گزارش می‌شوند.  زیای آمونوئیدی نشانگر سن فرازنین میانی (؟)/ پسین تا  فامنین پسین برای لایه سفالوپوددار است که با نتایج حاصل از مطالعه کنودونتها (Ashouri, 1990 و عاشوری، 1374 و1376 ) و براکیوپودها  (راستکار،1375 ) همخوانی دارد. مطالعه ریزرخساره برش مورد مطالعه گویای محیط رسوبی عمدتا کم عمق و پر انرژی است. پراکندگی زیای گونیاتیتی در خاور وشمال خاور ایران نشانگر تشابه زیست شناسی دیرین و ارتباط دریایی  دو ناحیه در زمان فامنین است. مقایسه نقشه جغرافیایی دیرینه دونین پسین و زیای گونیاتیتی منطقه مورد مطالعه با مناطق البرز، قزاقستان، چین، شمال افریقا، و اروپا بیانگر قرار داشتن این مناطق در عرضهای جغرافیایی پایین است. http://www.gsjournal.ir/article_209250_2ab4059564ba7d7e1db618c316c2b4dd.pdf