سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 5 20 1996 09 22 Paleozoic Isopach and Facies Reconstructions of Iran and the Arabian Peninsula بازسازی نقشه‌های هم‌ضخامت و (هم) رخساره پالئوزوئیک در ایران و شبه جزیره عربستان 58 71 236343 FA لوئیس کریستین مشاور بین‌المللی زمین‌شناسی، دالاس تکزاس آمریکا Journal Article Present day isopach and lithofacies distributions as well as palinspastic reconstructions for strata of Cambro- Ordovician, Silurian, Devonian, and Carboniferous ages are mapped for an area in the Middle East extending approximately 20 of latitude from S. E. Turkey to N. Yemen and about 20 of longitude from Jerusalem to Hormuz. The primary purpose of this study is to document the regional extent of Paleozoic petroleum source rocks, which in the Lower Silurian are known to contain richly organic black graptolitic shales, and Paleozoic sandstone reservoir rocks, which are often good to excellent in the Carboniferous and Devonian, and fair to relatively poor in the Cambro- Ordovician. A second objective is to reconstruct as much as possible older Paleozoic regional stratigraphic patterns across the Main Zagros Fault, undeterred by strike slip offsets of several kinds and ages, and in spite of metamorphic and intrusive igneous episodes in Central Iran which tend to mask what would otherwise have been fairly obvious regional sedimentary patterns. در این بررسی نقشه های توزیع (کنونی) رخساره‌های سنگی همراه با بازسازی Palinspastic چینه‌های کامبرو- اردویسین، سیلورین، دونین و کربنیفر برای گستره‌ای از خاورمیانه با گسترش عرضی حدود ۲۰ درجه از جنوب خاوری ترکیه تا شمال یمن و با گسترش طولی حدود ۲۰ درجه از اورشلیم تا تنگه هرمز تهیه شده است. هدف اصلی از این بررسی عبارت است از تعیین گسترش ناحیه‌ای سنگ‌های منشاء نفت پالئوزوئیک، که می‌دانیم در سیلورین زیرین دارای شیل‌های گراپتولیتی سیاه رنگ غنی از مواد آلی بوده و سنگ‌های مخزن ماسه‌سنگی پالئوزوئیک، که اغلب در کربنیفر و دونین خوب تا عالی و در کامبرو - اردویسین کم و بیش خوب تا نامطلوب هستند. گام بعدی از این مطالعه بازسازی هر چه بیشتر الگوهای چینه شناختی ناحیه‌ای پالئوزوئیک در دو سوی گسله اصلی زاگرس است که به سبب جابه‌جایی راستالغز متنوع با سن‌های گوناگون تاکنون امکان پذیر نشده است. این بازسازی در شرایطی صورت می‌گیرد که رویدادهای دگرگونی و فعالیت‌های آذرین درونی متعدد ایران مرکزی الگوهای رسوبی ناحیه‌ای بسیار واضح را تحت تأثیر قرار داده‌اند.

http://www.gsjournal.ir/article_236343_7e2aa2d446de8471802242d4a745ac14.pdf