سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 36 2 2026 06 22 Analysis of sedimentary facies and depositional environment of the Aghajari Formation, north of Hosseinieh, Andimeshk, Khuzestan Province آنالیز رخساره های سنگی و محیط رسوبی سازند آغاجاری، شمال حسینیه، اندیمشک، استان خوزستان 1 26 242568 10.22071/gsj.2026.552988.2229 FA محمد ملاح گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران بهروز رفیعی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران 0000-0002-5384-7462 حسن محسنی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران Journal Article 2025 10 14 This study aims to investigate the depositional environment of the Aghajari Formation (Upper Miocene-Pliocene) in the Hosseiniyeh area (Andimeshk). In this regard, three stratigraphic sections (Pa’alam, Khoshab, and Pirvali) were selected for study. The Aghajari Formation consists of sandstone, siltstone, mudstone, and shale, with a thickness exceeding 500 meters in the examined regions. Investigations in the field revealed 11 lithofacies, which include 6 sandstone facies (Sp/St/Sm/Sh/Sr/Sfl), 2 mudstone facies (Fm/Fl), 1 carbonate facies (bioclastic wackestone), 1 gray shale facies, and 1 skolithos ichnofacies. Evidence collected in the field suggests that the Pa’alam section exhibits characteristics of a deltaic environment, with delta-front facies containing sediments from the mouthbar, delta slope, and prodelta. In contrast, the deltatop facies includes deltaic channels and deltaic plains. This facies association constitutes the lower section of the Aghajari Formation. The upper part of the Aghajari Formation found in the Pa’alam section displays features typical of meandering rivers. The delta identified in the Pa’alam section is primarily river-influenced, with minimal tidal impact, where the maximum thickness of the tidal flat sediments reaches 2 meters. The two additional sections (Khoshab and Pirvali) were formed in a meandering river environment. <span lang="FA">هدف از این پژوهش بررسی محیط رسوبی سازند آغاجاری (میوسن بالایی - پلیوسن) در منطقه حسینیه (اندیمشک) می‌باشد. در این راستا 3 برش چینه‌شناسی (برش‌های پاعلم، خوشاب و پیروالی) انتخاب گردید. سازند آغاجاری در مناطق مورد مطالعه با ستبرای بیش از 500 متر از ماسه‌سنگ، سیلت‌سنگ، گلسنگ و شیل تشکیل شده است. مطالعات صحرایی بر روی برش‌ها به شناسایی 11 رخساره‌سنگی شامل 6 رخساره ماسه‌سنگی (</span><span dir="LTR">(Sp/St/Sm/Sh/Sr/Sfl</span><span lang="FA">، 2 رخساره گل‌سنگی (</span><span dir="LTR">Fm/Fl</span><span dir="LTR">(</span><span lang="FA">، 1 رخساره کربناته (وکستون بایوکلستی)، 1 رخساره شیلی خاکستری رنگ و 1 رخساره زیستی اسکولیتوس انجامید. شواهد صحرایی نشان می‌دهند برش پاعلم دارای ویژگی‌های محیطی دلتایی است که رخساره‌های بخش زیر آب آن از رسوبات سدهای دهانه‌ای، شیب دلتا و پاشنه‌دلتا (پرودلتا) و رخساره‌های بخش خارج از آب آن از کانال‌های دلتایی و دشت دلتایی تشکیل شده است. این مجموعه رخساره‌ای تشکیل دهنده بخش زیرین سازند آغاجاری است. بخش بالایی سازند آغاجاری در برش پاعلم ویژگی رودخانه‌های پیچان‌رودی (مآندری) دارد. دلتای تشکیل شده در برش پاعلم یک دلتای تحت نفوذ رودخانه پیچان‌رودی است که در این دلتا تاثیر کشند (جزر و مد) بسیار ناچیز بوده و بیشینه ستبرای پهنه کشندی در آن 2 متر می­‌باشد. دو برش دیگر (خوشاب و پیروالی) در محیط رودخانه پیچان‌رودی تشکیل شده‌اند.</span> http://www.gsjournal.ir/article_242568_24c89d1f4d190fbefcd2a8ed20b2c756.pdf