سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 21 82 2012 02 20 Crustal Structure of Iran from Joint Inversion of Receiver Function and Phase Velocity Dispersion of Rayleigh Waves ساختار پوسته ایران براساس برگردان همزمان تابع انتقال گیرنده و اطلاعات پاشندگی سرعت فاز امواج ریلی 83 94 54444 10.22071/gsj.2011.54444 FA محمد تاتار پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی ومهندسی زلزله، تهران، ایران افسانه نصر آبادی پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی ومهندسی زلزله، تهران، ایران ایوب کاویانی دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان، زنجان، ایران-دانشگاه فرانکفورت آلمان، فرانکفورت، آلمان Journal Article 2009 04 10 Crustal structure of the Iranian plateau which is located between two convergent Arabian and Eurasian plates is studied. Teleseismic earthquakes recorded by broad band stations of Iranian National Seismic Network (INSN) are used to compute the receiver functions for each station. Rayleigh wave phase velocity dispersion curves were estimated employing two-station methods for all possible station pair of the above mentioned seismic network. A combined inversion of Rayleigh wave phase velocities and body wave receiver functions increases the uniqueness of the solution over separate inversions and also facilitates explicit parameterization of layer thickness in the model space. Our result indicates the crustal thickness differs from a minimum of 40 ±2 km in southeast of Iran, (ZHSF) to a maximum of 56 ±2km beneath the Sanandaj-Sirjan zone (SNGE). We observe a crustal thickness of 47 ±2km beneath the central Zagros (GHIR) to 52 ±2km below the eastern most of Zagros (BNDS), then to 47 ±2km beneath the northwestern part of the Zagros (SHGR). Crust of the Central Iran (KRBR) has a thickness of 48 ±2 km while the average Moho depth in southern parts of the Central Alborz (DAMV and THKV stations) is 54±2km. Our analysis shows a thinning of the crust to 43 ±2 km beneath the northwest of Iran (MAKO) and western part of the Caspian basin (GRMI). ساختمان پوسته فلات ایران واقع میان دو صفحه همگرای عربی و اوراسیا به‌کمک برگردان هم‌زمان توابع گیرنده و منحنی پاشندگی سرعت فاز امواج ریلی مورد مطالعه قرار گرفت. زمین‌لرزه‌های دور ثبت شده توسط ایستگاه‌های باند پهن شبکه لرزه‌نگاری ملی ایران (INSN) برای محاسبه توابع گیرنده مورد استفاده قرار گرفتند. منحنی پاشندگی سرعت فاز امواج رایلی به روش دو ایستگاهی میان جفت ایستگاه‌های شبکه لرزه‌نگاری یاد شده، محاسبه و تعیین شد. برای به‌کمترین میزان رساندن خطای موجود در برآورد ساختار پوسته در صورت استفاده از روش تحلیل توابع گیرنده و یا برگردان منحنی سرعت فاز امواج رایلی به تنهایی، از روش بهینه برگردان هم‌زمان تابع انتقال گیرنده و منحنی پاشندگی امواج رایلی استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد که ستبرای پوسته در ایران از 2± 40 کیلومتر درجنوب خاور کشور )ایستگاه ZHSF) تا حداکثر 2±56 کیلومتر در زیر زون سنندج- سیرجان (SNGE) متغیر است. مطالعه جامع صورت گرفته نشان داد که ستبرای پوسته در بخش‌های مرکزی زاگرس (GHIR)مشابه با کارهای پیشین انجام گرفته 2± 47 کیلومتر است در حالی که در انتهایی‌ترین بخش خاوری آن BNDS))ستبرای به2± 52کیلومتر و در بخش باختری SHGR)) به 2± 47 کیلومتر می‌رسد. ژرفای ناپیوستگی موهو برای ایران مرکزی (KRBR) 2± 48 کیلومتر برآورد شد. این در حالی است که ژرفای این ناپیوستگی در بخش جنوبی زون البرز مرکزی DAMV , THKV))به حدود 2±54 کیلومتر می‌رسد. ژرفای محاسبه شده برای موهو در شمال‌باختر ایران ((MAKU و باختر حوضه دریای خزر GRMI)) بر یک پوسته با ستبرای 2±43 کیلومتر دلالت دارد.

http://www.gsjournal.ir/article_54444_b4454d02eb787115ce649948b75fb5e4.pdf