سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 20 77 2010 11 22 Comparision of Carboniferous- Permian deposits in Abadeh Areas (Banarizeh & Esteghlal Sections) with Neighborhood Area based on Conodont مقایسه نهشته‌های کربنیفر بالایی- پرمین بر مبنای کنودونت‌ها در ناحیه آباده (برش بناریزه و استقلال) با مناطق هم‌جوار 175 180 55371 10.22071/gsj.2010.55371 FA مریم نورالدینی دانشکده علوم، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران سمانه رحمتی دانشکده علوم، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران مهدی یزدی دانشکده علوم، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2009 01 05 <span style="font-family: Times New Roman;">The studied sections are located in southwestern of central Iran. Main lithology of these sections are including shale, sandstone and limestone. Four biozones had been recognized base on Conodont. That contain <em>Idiognathodus delicates</em> Zone, <em>Streptognathodus oppletus</em> Zone, <em>Sweetognathus whitei</em> Zone. And <em>Neostreptognathodus pequopensis</em> Zone. Based on recognized conodont, the age reveal for Sardar Formation is Bashkirian- early Gzhelian and the Permian deposits are Artinskian (khan formation age equivalent). In this sections Carboniferous- Permian boundary has been seen paraconformity. Comparison this area with neighborhood showed after Kasimovian  we have upward and erosion in these areas and with started melting due to glacial epoch  in lower Permian so these areas covered with water although we have shallow basin comparable with another areas in Central Iran.</span> <strong><span style="font-family: Times New Roman;"> </span></strong> برش‌های مورد بررسی در جنوب باختری ایران مرکزی، در ناحیه آباده واقع شده است. سنگ‌شناسی اصلی رسوبات در این بخش شامل شیل، ماسه‌سنگ و سنگ‌آهک است. بررسی کنودونت‌های این برش منجر به شناسایی چهار زیست‌زون شد که شامل: <span style="font-family: Times New Roman;"><em>Idiognathodus delicates</em> Zone</span>(باشکرین- موسکوین)،<span style="font-family: Times New Roman;">Zone</span><em><span style="font-family: Times New Roman;">Streptognathodus oppletus</span></em> (کازیموین تا ژلین آغازین)و<span style="font-family: Times New Roman;"><em>Sweetognathus whitei</em> Zone<strong>،</strong></span><span style="font-family: Times New Roman;"><em>Neostreptognathodus pequopensis</em> Zone</span> (آرتینسکین) است. بر مبنای کنودونت‌های شناسایی شده سن باشکرین- ژلین آغازین برای سازند سردر و آرتینسکین برای نهشته‌های پرمین (معادل سنی سازند خان) در این ناحیه در نظر گرفته شده است. بر این اساس، مرز کربنیفر- پرمین در این ناحیه به صورت ناپیوستگی فرسایشی <span style="font-family: Times New Roman;">(Paraconformity)</span> است. مقایسه این ناحیه با مناطق هم‌جوار نشان داد که که این مناطق همانند دیگر نقاط ایران پس از اشکوب کازیموین از آب خارج شده و فرسایش شدیدی در ناحیه حاکم شده است. سپس با آغاز ذوب یخچال‌ها و در پرمین زیرین بر اثر پیشروی دوباره دریا، منطقه به زیر آب می‌رود البته حوضه رسوبی در این بخش از ایران مرکزی نسبت به مناطق هم‌جوار از ژرفای بسیار کمتری برخوردار بوده است.   http://www.gsjournal.ir/article_55371_7cd6956307b71eb4bd97408c1d35d726.pdf