سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 19 73 2009 11 22 Diagenesis and Geochemistry of the Ziyarat Formation in the Type Section, Tochal, (Alborz ( دیاژنز و ژئوشیمی سازند زیارت در برش نمونه توچال، (البرز) 153 163 57219 10.22071/gsj.2010.57219 FA محمد حسین آدابی دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران مینا خطیبی مهر دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران سید علی معلمی پژوهشگاه صنعت نفت، تهران، ایران عباس صادقی دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران محمد علی صالحی دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران Journal Article 2008 07 07 The Ziyarat Formation is an Upper Paleocene to Middle Eocene carbonate sequences, located in North of Tochal Village (south-east of Tehran), near Emam Zadeh Abdollah. The Ziyarat Formation with the total thickness of 212.5 m conformably overlies the Fajan conglomerate and is overlain by greenish tufaceous siltstone of the Karj Formation. Petrographic studies led to the recognition of 11 microfacies. Different facies and evidences such as the absence of reefal facies, calciturbidite deposits, and widespread tidal flat deposits indicate that the Ziyarat Formation was deposited in a homoclinal carbonate ramp environment. Micritization, cementation, compaction, neomorphism, dissolution, dolomitization, fracturing and silicification are the major diagenetic processes in the Ziyarat Formation, occurring in meteoric and burial diagenetic environments. Major and minor elements and oxygen and carbon isotope values indicate that Ziyarat carbonates were deposited in a shallow warm water tropical environment and original carbonate mineralogy was aragonite. Bivariate plots of Mn versus Sr/Ca and δ¹⁸O illustrate that Ziyarat limestones were affected by open system diagenesis with high water/rock interaction. Early burial diagenetic temperature calculation based on heaviest oxygen isotope values of micrite and δw of Eocene seawater of 0.85 SMOW, shows that temperature was around 39˚C. Cathodluminescence studies of carbonate cements illustrated dull luminescence, because these carbonates afftected by both meteoric and burial diagenesis, and thus typical yellow to orange luminescence and zonations, evidence of meteoric diagenesis, are absent. This statement is confirmed by isotropic evidences.  سازند زیارت در برش نمونه واقع در شمال دهکده توچال (جنوب خاور تهران) با ستبرای 5/212 متر در بالای کنگلومرای فاجان و در زیر سازند کرج واقع شده است. سن سازند زیارت پالئوسن پسین تا ائوسن میانی است. مطالعات سنگ‌نگاری مقاطع نازک منجر به شناسایی 11 ریز رخساره شده است که به احتمال قوی در یک سکوی کربناته از نوع رمپ تک شیب (هوموکلاین) نهشته شده­ است. از فرایند­های دیاژنزی تأثیر گذار می­توان میکرایتی شدن، سیمانی‌شدن، تراکم، نئومورفیسم، انحلال، دولومیتی شدن، شکستگی و سیلیسی شدن را بیان کرد که در قالب محیط­های دیاژنزی هوازی(متئوریکی) و تدفینی سازند زیارت را تحت تأثیر قرار داده­اند. مطالعه و بررسی عناصر اصلی و فرعی سنگ آهک­های سازند زیارت بیانگر آن است که این آهک­ها در آب و هوای حاره­ای و در ژرفای کم نهشته شده­اند و کانی­شناسی اولیه آراگونیتی داشته­اند. رسم مقادیر Mn در برابر Sr/Ca  نشان دهنده محیط دیاژنزی باز همراه با تبادل بالای آب به سنگ (water/ rock interaction) در سازند زیارت است. دمای اولیه دیاژنتیکی تدفین کم‌ژرف (early burial digenetic temperature) با استفاده از سنگین­ترین ایزوتوپ اکسیژن در نمونه‌های میکرایتی و با در نظر گرفتن ایزوتوپ اکسیژن آب دریای ائوسن به میزان ‰85/0- ، در حدود 39 درجه سانتی­گراد محاسبه شده است. در بررسی با میکروسکوپ کاتدلومینسانس سیمان‌های کربناته سازند زیارت به دلیل قرار گرفتن بین محدوده زون هوازی و زون تدفین کم‌ژرف، بیشتر لومینسانس تیره (Dull) تا قهوه­ای دارند و ویژگی لومینسانس­های زرد پررنگ کمتر دیده می­شود. این مطلب نیز توسط مطالعات ایزوتوپی اکسیژن و کربن تأیید شده است.  http://www.gsjournal.ir/article_57219_54596ec88311f02af7ff1d9506707524.pdf