سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Facies analysis and paleo-environmental reconstruction of the Neogene sediments in the Northern Dezful Embayment, Zagros آنالیز رخساره‌ای و بازسازی محیط نهشتی دیرینه‌ی رسوبات پیش‌بومی نئوژن در شمال فروبار دزفول، زاگرس 3 12 49685 10.22071/gsj.2017.72739.1012 FA نجمه اعتمادسعید هیئت علمی دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان 0000-0001-5071-6283 مهدی نجفی هیئت علمی دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان 0000-0002-1936-4053 نوید زین العابدین قویم دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک - دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان عبدالرضا قدس هیئت علمی دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان Journal Article 2017 01 29 The present study provides a detailed facies and depositional environment analyses of the Neogene sediments in the northern Dezful embayment, footwall of the Zagros Mountain Front fault. The Neogene sediments in this area, including the Mishan, Aghajari, and Bakhtyari formations, constitute the thickest Zagros foreland succession, with more than 5 km of thickness. As these sediments were deposited synchronous with the main phase of the Zagros orogeny, they have recorded the history of deformation events. During the current study, 9 lithofacies have been identified on the basis of lithology, grain size, sedimentary structures, and bed geometry, which can be classified into three facies assemblages including: gravel dominated (Gm, Gp), sand dominated (Sh, St, Sp, Sr), and mud dominated (Fm, Fl). Furthermore, two major marine ichnofacies, the skolithos and the Cruziana ichonafacies, have been identified at the base of the Aghajari Formation. As the results indicated, the vertical stacking of facies represents an overall shallowing-upward succession that was deposited in marginal marine (Mishan), siliciclastic shoreline (base of Aghajari), meandering river (top of Aghajari) and braided river (Bakhtyari) depositional environments, from base to top respectively. Considering eustatic sea-level fluctuations in the deposition period (13 to 3 Ma), these results propose that evolution of the Neogene sedimentary basin in the North Dezful likely controlled by tectonic folding and faulting. این مطالعه آنالیز رخساره‌ای و تعیین محیط نهشتی را از رسوبات نئوژن در شمال فروبار دزفول، در فرودیواره‌ی گسل پیشانی کوهستان زاگرس ارائه می‌دهد. رسوبات نئوژن در این ناحیه، شامل سازندهای میشان، آغاجاری و بختیاری می‌باشند، که با بیش از 5 کیلومتر، ضخیم‌ترین توالی حوضه پیش‌بومی زاگرس را به خود اختصاص داده‌اند. از آن جایی که این رسوبات هم‌زمان با کوهزایی اصلی زاگرس نهشته شده‌اند، تاریخچه‌ی رویدادهای دگرریختی منطقه را در خود ثبت کرده‌اند. در این مطالعه، نه رخساره‌ی سنگی بر اساس لیتولوژی، اندازه‌ی دانه، ساختمان‌های رسوبی و هندسه‌ی لایه‌ها شناسایی شدند که در سه مجموعه‌ی رخساره‌ای دسته بندی می‌شوند: الف) با غلبه‌ی گراول (Gm، Gp)، ب) با غلبه‌ی ماسه (Sh، St، Sp، Sr، Sm) و ج) با غلبه‌ی گل (Fm، Fl). علاوه بر این، دو ایکنوفاسیس دریایی اسکولایتوس و کروزیانا نیز در قاعده‌ی سازند آغاجاری مشاهده گردیدند. بنابر نتایج این مطالعه، قرارگیری رخساره‌ها بر روی یکدیگر نشان دهنده‌ی یک توالی کلی کم عمق شونده به سمت بالا در نهشته‌های پیش‌بومی نئوژن در فروبار دزفول است. این نهشته‌ها به ترتیب در محیط‌های دریای حاشیه ای (سازند میشان)، ساحل سیلیسی آواری (بخش پایینی سازند آغاجاری)، رودخانه‌ی مئاندری (بخش بالایی سازند آغاجاری) و در نهایت رودخانه‌ی گیسویی (سازند بختیاری) نهشته شده است. با توجه به ثابت بودن سطح جهانی آب دریاها در این دوره (حدود 13 تا 3 میلیون سال قبل)، تکامل محیط نهشتی در شمال فروبار دزفول توسط دگرریختی‌های تکتونیکی، شامل گسلش و چین‌خوردگی، کنترل شده است. http://www.gsjournal.ir/article_49685_9cd9550491104e2d0a8d57805ca76836.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Petrogenesis of adakitic and calc-alkaline granitoids in Rabor-Lalehzar region, SE of Kerman: Constraints from geochemical and Sr-Nd isotopes results بررسی پتروژنز توده های گرانیتوئیدی کالک آلکالن و آداکیتی منطقه رابر-لاله زار (جنوب شرق کرمان): بهره گیری از مطالعات ژئوشیمیایی و ایزوتوپ های Sr-Nd 13 26 49410 10.22071/gsj.2017.82069.1081 FA محسن چکنی مقدم گروه زمین شناسی دانشکده علوم - دانشگاه لرستان- خرم آباد زهرا طهماسبی دانشکده علوم پایه، گروه زمین شناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران احمد احمدی خلجی دانشکده علوم پایه، گروه زمین شناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران 0000-0002-0578-8947 Journal Article 2017 04 14 Study area located on N to NW of Rabor city in Kerman province that belong to Uromieh-Dokhtar Magmatic Belt (UDMB). Most of rock lithology in this area including diorite, granodiorite and granite which have been exposed in volcanic sequences. Based on geochemical studies all of rocks in this area classified in two groups: (1) some igneous rocks show adakitic affinity with high SiO2 (61.49–66.78 wt. %), Al2O3 (15.72–17.74 wt. %), Sr (374–602 ppm), Sr/Y (34–53), (La/Yb) N (8.35–16.88) and low Y values. (2) another rock group that distinguished in study area including various granitiods rocks with typical calc-alkaline characteristics that distinct from adakitic types such as: SiO2 (63.07–72.32 wt. %), lower Sr/Y (3.8–13.2) ratio and higher Y (21.7–31.6 ppm) and Yb (2.29–3.26 ppm) contents, and the lowest Sr (119–297 ppm) and (La/Yb)N (3.02–11.13) values relative to adakitic groups, with distinctly negative Eu [(Eu/Eu*)N= (ave. 0.49)] anomalies.The adakitic rocks most probably originated from thickened mafic lower crust (garnet amphibolite) with garnet+ rutile ± plagioclase as residual minerals in the source corresponding to depths of >50 km, and calc-alkaline rocks were probably generated in shallow depth than adakitic groups in mid-lower crust (dominant amphibolite) correlating to depths of منطقه مورد مطالعه در شمال تا شمال غرب شهرستان رابر در استان کرمان قرار دارد و جزئی از کمربند ماگمایی ارومیه-دختر محسوب می شود. در این منطقه توده‌های نفوذی متعددی با ترکیب غالب دیوریت، گرانودیوریت و گرانیت در واحدهای آتشفشانی رخنمون دارد. سنگ-های مورد مطالعه بر اساس ویژگی های ژئوشیمیایی به دو گروه تقسیم بندی شده اند: 1) گرانیتوئیدهای آداکیتی که با میزان سیلیس (78/66-49/61 درصد وزنی)، Al2O3 (74/17 – 72/15 درصد وزنی)، Sr (ppm 602 -374)، Sr/Y (53-34) و نسبت (La/Yb)N بین 88/16-35/8 و مقادیر اندک Y مشخص می‌شوند. 2) گرانیتوئیدهای کالک‌آلکالن که مهمترین خصوصیات آنها عبارتند از: میزان سیلیس (32/72-07/63 درصدوزنی)، نسبت‌های پایین Sr/Y (22/13-83/3)، مقادیر بالای Y ( ppm6/31-7/21) و Yb ( ppm26/3-29/2)، میزان Sr کمتر بین ppm 297-119 و نسبت 13/11-02/3 = (La/Yb)N پایین‌تر نسبت به گروه آداکیت‌ها با آنومالی منفی Eu [(Eu/Eu*)N= (ave. 0.49)]. سنگ-های آداکیتی احتمالاً از پوسته زیرین مافیک (آمفیبولیت گارنت‌دار) همراه با گارنت + روتیل ± پلاژیوکلاز بعنوان فازهای باقیمانده در محل منبع در عمقی بیشتر از 50 کیلومتر تشکیل شده‌اند و گروه کالک‌آلکالن نیز احتمالاً در اعماق نزدیک‌تر به سطح زمین نسبت به آداکیت‌ها در پوسته میانی-زیرین با ترکیب سنگی غالب آمفیبولیت تشکیل شده‌اند. بررسی نسبت‌های ایزوتوپی اولیه (704871/0 - 705195/087Sr/ 86 Sr ( و تغییرات Nd ἑ از 44/1+ تا 19/3 + همراه با تغییرات سیلیس، نشان‌گر تأثیر آشکار آلایش پوسته‌ای در تکوین ماگمای سازنده این سنگ‌هاست. http://www.gsjournal.ir/article_49410_074ab924540667aad42a8ea3beccd19b.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Evidence of Barremian climate based on calcareous nannofossils at Garau Formation (Qaleh-Darreh section) ثبت شرایط آب و هوایی بارمین بر اساس تجمع نانوفسیل‌های آهکی در سازند گرو (برش قلعه‌دره) 27 36 49453 10.22071/gsj.2017.75623.1025 FA مریم افتخاری گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. اعظم ماهانی پور گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. محمد داستان پور گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. Journal Article 2017 02 08 Abstract<br /> Barremian sediments of the Garau Formation have been investigated at the southwest of the Kabir-kuh anticline (Qaleh-Darreh section) with regard to calcareous nannofossils. According to the presence of index calcareous nannofossils, NC5 biozone and NC5c, NC5d and NC5e subzones of Roth (1978) and CC5-CC6 biozones of Sissingh (1977) have been identified. At the studied interval, warm water taxa like Cyclagelosphaera margerelii, Diazomatolithus lehmanii, Lithraphidites carniolensis, Micrantholithus spp., Nannoconus spp., Rhagodiscus asper and Watznaueria spp. have been recorded along with cool water taxa such as Biscutum constans, Helenea chiastia and Zeugrhabdotus embergeri. The abundance of warm water taxa is higher than cool water taxa and a reverse trend can be observed between them. Regarding cool and warm water taxa three warming phases and two cooling phases are identified which includes the warming event of early Early Barremian, cooling event of Early Barremian, warming event of Mid-Barremian, cooling event of late Barremian and warming event of Barremian-Aptian boundary. It must be mentioned that these data are in accord with other parts of the world in the Tethyan (e.g., Italy) and the Boreal realms (e.g., NW Germany and NE England). <br /> Keywords: Barremian, Biostratigraphy, Paleoecology, Garau Formation, Calcareous nannofossils. چکیده<br /> در مطالعه حاضر رسوبات بارمین در سازند گرو در یال جنوب غربی تاقدیس کبیرکوه (برش قلعه‌دره) از نقطه نظر نانوفسیل‌های آهکی مورد بررسی قرار گرفت. در رسوبات تحت بررسی سه حادثه نانوفسیلی شاخص ثبت شد و بر اساس آن‌ها بیوزون NC5 و قسمتهای ابتدایی بیوزونNC6 و زیرزون‌های NC5c، NC5d و NC5e از زوناسیون روث (Roth, 1978) و بیوزون‌های CC5 ، CC6 و CC7 از زوناسیون سیسینگ (Sissingh, 1977) تشخیص داده شد. در محدوده تحت بررسی جنس و گونه‌های شاخص آب گرم از قبیل Cyclogelosphaera margerelii، Diazmatolithus lehmanii، Lithraphidites carniolensis، Micrantholithus spp.، Nannoconus spp.، Rhagodiscus asper و Watznaueria spp. به موازات جنس و گونه‌های شاخص آب سرد از قبیل Biscutum constans، Helenea chiastia و Zeugrhabdotus embergeri حضور دارند. درصد فراوانی گونه‌های آب گرم بیش از گونه‌های آب سرد بوده و روند معکوس در فراوانی آن‌ها دیده می‌شود. بر اساس فراوانی جنس و گونه‌های شاخص آب گرم و سرد، سه فاز گرم‌شدگی و دو فاز سردشدگی در محدوده مورد مطالعه قابل ثبت است که شامل حادثه گرم‌شدگی قسمتهای ابتدایی بارمین پیشین، سردشدگی بارمین پیشین، گرم شدگی بارمین میانی، سرد شدگی بارمین پسین و گرم شدگی مرز بارمین-آپتین می‌باشد. لازم به ذکر است که این مطالب با داده‌های ثبت شده از سایر نقاط دنیا در حوضه‌های تتیس (از جمله ایتالیا) و بورآل (از جمله شمال‌غرب آلمان و شمال‌شرق انگلستان) همخوانی دارد.<br /> کلید‌واژه‌ها: بارمین، بیوستراتیگرافی، پالئواکولوژی، سازند گرو، نانوفسیل‌های آهکی. http://www.gsjournal.ir/article_49453_d636a570e9dc6d962ffce7426b8b53ad.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Structural evolution of High Zagros fault in Faraghun Mountains, Evidence for right lateral transpression in SE Zagros الگوی تکامل ساختاری گسل زاگرس بلند در کوه‌های فراقون، شاهدی بر ترافشارش راستگرد در جنوب شرق زاگرس 37 44 49524 10.22071/gsj.2017.84386.1116 FA مجتبی ارشادی نیا گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت مدرس سعید معدنی پور گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت مدرس، تهران علی یساقی گروه زمین شناسی، دانشگاه تربیت مدرس 0000-0002-0984-7721 Journal Article 2017 04 23 Faraghun Mountains are located in the south eastern part of the Zagros orogen. Early Ordovician- Permian rock units are deepest stratigraphic units exposed in the central part of the Faraghun Mountains. High Zagros Fault (HZF) is the main structural feature bordering southern flank of these mountains. Here we combine detailed mapping, field based structural kinematic analysis and cross sections to reconstruct structural evolution of the Faraghun Mountains. Our new structural and stratigraphic analysis document three kinematically and geometrically different western, central and eastern segments for HZF in the Faraghun Mountains. Eastern and western segments of HZF, those are dipping northward, are connected together with Zakin Fault that dipping to south. Late Paleozoic successions have exposed in the hanging wall of Zakin Fault and central segment of HZF in a pop-up geometry. Stratigraphic records document prominent variation in late Cretaceous sequences including Gurpi Formation in the Hanging wall and footwall of the HZF in the Faraghun Mountains. Higher thickness and basal conglomeratic nature of Gurpi Formation in the hanging wall of HZF with respect to its footwall might reflect normal kinematics of the HZF during late Jurassic-early Cretaceous time. All the stratigraphic and structural evidence represent post late Cretaceous compression accompanied by late Cenozoic right lateral transpression in Faraghun Mountains at SE Zagros. کوه‌های فراقون از نظر چینه شناسی کامل‌ترین توالی سازندهای دوران پالئوزوئیک زاگرس از اردوویسین پیشین تا پرمین را در خود جای داده است، همچنین از نظر ساختاری گسل زاگرس بلند بعنوان برجسته‌ترین ساختار منطقه حد جنوبی آن را مشخص کرده است. در این مطالعه برپایه انجام برداشت‌های ساختاری و رسم برش‌های ساختاری تحلیلی از الگوی تکامل ساختاری کوه‌های فراقون ارائه شده است. شواهد ساختاری و رسوبی نشان دهنده تشکیل گسل زاگرس بلند از سه قطعه باختری، مرکزی و خاوری با هندسه و سازوکار متفاوت می‌باشد. قطعه باختری و خاوری گسل زاگرس بلند با شیب به شمال، بوسیله گسل زاکین با شیب به جنوب به یکدیگر متصل می‌شوند و در جنوب گسل زاکین قطعه مرکزی گسل زاگرس بلند با شیب به شمال قرار دارد. عملکرد گسل زاکین و قطعه مرکزی گسل زاگرس بلند، رخنمون هسته تاقدیس فراقون شامل سازندهای پالئوزوئیک را در پی داشته است. شواهد چینه شناسی حاکی از اختلاف ضخامت قابل توجه سازند گورپی در دو بخش جنوب و شمال گسل زاگرس بلند و حضور بخشهای ضخیم کنگلومرایی در سازند گورپی در فرادیواره گسل که حاکی از یک محیط پر انرژی فروافتاده در بلوک شمالی گسل زاگرس بلند می باشد که بصورت معکوس در زمان کرتاسه پسین فعالیت یافته است. شواهد ارایه شده از هندسه و سازوکار گسل زاگرس بلند و چینهای همراه به ویژه چینهای با روند شما خاور- جنوب باختری نشان دهنده حاکمیت زمین ساخت فشارشی در زمانی پس از کرتاسه پسین در زاگرس شرقی است که در ادامه با ترافشارشی راستگرد همراه شده است. http://www.gsjournal.ir/article_49524_32161d8c28e20d7c92e4bc602c7ef5a8.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Provenance of siliciclastic deposits of Jeirud Formation in central Alborz خاستگاه نهشته های سیلیسی آواری سازند جیرود در البرز مرکزی 45 56 48128 10.22071/gsj.2017.78582.1047 FA مجید خزائی دانشجوی دانشگاه شهید بهشتی محبوبه حسینی برزی هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران عباس صادقی هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران حسین مصدق گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2017 03 20 The provenance of Jeirud Formation deposits (upper Devonian) in central Alborz has been investigated from study of siliciclastic sandstones (petrography, modal analysis and Heavy minerals assemblage) and mudstones (major and minor elements geochemistry). An integration of results suggest a mixture of basic to acidic igneous rocks and recycling of older sedimentary rocks as the provenance that weathered under cold and arid to semi-arid climatic conditions. An integration of modal analysis and heavy minerals results into the geochemical studies including Roser and korsch diagram (Log K2O/Na2O versus SiO2) and Verma and Armstrong-Altrin Functional diagrams, indicate that, siliciclastic rocks of Jeirud, resulted from weathering of acidic-intermediate to basic rocks of collisional tectonic provenances (recycled orogens) and transporting on craton interior and have been deposited on a passive margin basin. <br /> Investigations and comparison with McLennan et al., studies, represent that geochemical results and proportions of study area are consistent with those of old upper continental crust (OUC) typical of collisional tectonic settings. با مطالعه ماسه سنگ ها (پتروگرافی، آنالیز مودال و آنالیز کانی های سنگین) و گل سنگ های (ژئوشیمی عناصر اصلی و فرعی) سازند جیرود (دونین فوقانی) خاستگاه این نهشته ها در البرز مرکزی (برش های ده صوفیان، دره مبارک آباد و دهکده جیرود) مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس مطلعات انجام گرفته و تلفیق آنها مخلوطی از سنگهای اسیدی-بازی و دگرگونی و چرخه مجدد یافته منشا نهشته های سازند جیرود بوده است که تحت تاثیر آب و هوای سرد و خشک تا نیمه خشک هوازده شده اند. از تلفیق نتایج آنالیز مودال و کانی های سنگین با مطالعات ژئوشیمیایی مختلف و از جمله نمودار روسر و کورش که لگاریتم K2O/Na2O در مقابل SiO2 و نمودارهای تابعی ورما و آرمسترانگ-آلترین، چنین بر می آید که سیلیسی آواری های سازند جیرود از منشاء برخوردی (کوهزایی های چرخه مجدد) و سنگ هایی اغلب اسیدی- حدواسط تا بازیک و حمل و نقل بر روی یک کراتون داخلی حاصل شده و در یک حاشیه غیر فعال نهشته شده اند. <br /> بررسی ها و مقایسه با کارهای مکلنان و همکاران نشان می دهد که نتایج ژئوشیمی در برش های مورد مطالعه، سازگاری بالایی با خصوصیات پوسته قاره ای بالایی قدیمی (OUC) دارد که به خصوص در جایگاه های زمین ساختی برخوردی شکل می گیرند. http://www.gsjournal.ir/article_48128_ecc2d707abf01b9f6955c1922203246f.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Investigation of stress and strain rate variations in the Central Alborz by using earthquake focal mechanisms and GPS velocity vector data بررسی تغییرات تنش و آهنگ کرنش در البرز مرکزی با استفاده از سازوکار کانونی زمین‌لرزه‌ها و بردارهای سرعت GPS 57 66 49416 10.22071/gsj.2017.82163.1083 FA شاهرخ پوربیرانوند پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله محمد تاتار معاون پژوهشی/پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله Journal Article 2017 04 15 The Alborz, as one of the important seismotectonic provinces in Iran, has a great vulnerability from natural disasters, especially seismic risk point of view, because of the existence of Tehran megacity in its southern edge. The importance of this area has caused a relatively dense GPS network around it. In this study, the earthquake focal mechanism data obtained from different resources was used for stress tensor inversion in the Central Alborz. On the other hand, interpolation of the GPS vectors in rectangular grids and differentiation in the center of each grid cell was used for the study of strain rate in this area. The results showed special variation in principal axes of stress and strain rate, and also the changes in areal and maximum shear strain rates in different parts of the Central Alborz, which shows the geodynamic complexity of the study area. Finally, the angular differences between the maximum horizontal stress and strain rate compressive axis directions were calculated in the location of the clusters of the earthquakes. These calculations showed that the extent of the strain partitioning in the middle parts of the mountain range, where strike-slip motions on Mosha and Firuzkuh faults are observed, has more significant effect on the current deformation processes in the Central Alborz. Meanwhile, in the Northern parts of the range, where dominantly sip slip motions on Khazar Thrust and North Alborz fault occurs, deformation partitioning plays a minor role in the region. البرز به عنوان یکی از ایالت‌های لرزه‌زمین‌ساختی مهم در ایران به دلیل استقرار کلان‌شهر تهران در بخش‌های جنوبی آن از نظر سوانح طبیعی، به خصوص زمین‌لرزه، دارای خطرپذیری بالایی است. اهمیت این ناحیه همچنین باعث توسعۀ شبکه‌ای نسبتاً متراکم از ایستگاههای GPS در اطراف آن شده است. در این مطالعه از داده‌های سازوکار کانونی زمین‌لرزه‌ها که از منابع مختلف به دست آمده‌اند، برای وارون‌سازی تانسور تنش در البرز مرکزی استفاده شده است. از سوی دیگر در این مطالعه درون‌یابی بردارهای سرعت GPS بر روی یک شبکه مستطیل‌شکل و مشتق‌گیری در مرکز هر سلول برای مطالعۀ آهنگ کرنش در این ناحیه مورد استفاده قرار گرفت. نتایج این مطالعات نشان از تغییرات مکانی در محورهای اصلی تنش و آهنگ کرنش در قسمتهای مختلف البرز مرکزی داشت که بیانگر پیچیدگی‌های ژئودینامیکی منطقۀ مورد مطالعه است. در نهایت اختلاف زاویه‌ای بین راستاهای تنش بیشینۀ افقی و راستای فشارشی محورهای آهنگ کرنش در محل خوشه‌های زمین لرزه‌ها محاسبه شد. این مطالعه نشان داد که میزان افراز دگرشکلی در قسمتهای میانی البرز مرکزی، جایی که حرکات راستالغز بر روی گسلهای مشا و فیروزکوه مشاهده می‌شود، سهم بیشتری در فرایندهای جاری دگرشکلی البرز مرکزی بر عهده دارد. در عوض در شمال رشته کوه، جایی که حرکتهای عمدتاً شیب لغز بر روی راندگی خزر و گسل شمال البرز اتفاق می‌افتد، افراز دگرشکلی نقش کمرنگ‌تری را ایفا می کند. http://www.gsjournal.ir/article_49416_0b12990ae1d82e9573abb9a6df74ae00.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Studying the genesis of tourmaline and behaviour of rare earth elements during formation of tourmaline in Shirbit Area (Northeast Ahar, East Azarbaijan) بررسی ژنز تورمالین‌های منطقه شربیت (شمال‌شرق اهر- آذربایجان‌شرقی) و رفتار عناصر نادر خاکی در طی فرآیندهای تشکیل تورمالین 67 74 49904 10.22071/gsj.2017.81093.1078 FA میترا افتخاری علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، ایران محمدرضا حسین زاده علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، ایران 0000-0002-6319-5840 محسن مؤید عضو هیئت علمی،گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز Journal Article 2017 06 11 The Studied area is located in vicinity of the Sherbit village, about 28 km to the northwest of Ahar (in Eastern Azerbaijan province. Quartz monzonite intrusion is the host rock of hydrothermal tourmaline in this area. On the basis of their textural features, the tourmalines can be divided into four groups: 1) tourmaline veins, 2) tourmaline-breccias, 3) massive tourmaline and 4) pore space filling tourmaline. Based on the petrography and electron microprobe analysis studies, tourmalines of Sherbit area are correspond to intermediate schorl-dravite with more tendencies toward dravite composition and have been formed in hydrothermal conditions. According to reasons such as more Mg values compared to Fe, low Al amounts, fine scale zoning, content of fluorine, tendency toward outer side of alkali- and proton-deficient vectors and lack of negative correlation between Fe and Mg. Separated tourmaline from the quartz– tourmaline vein shows a very similar pattern to the quartz monzonite samples, which are characterised by a pattern with depletion in HREEs relative to LREEs. It can be concluded that REE concentrations and patterns of tourmaline from the different studied tourmaline rocks are controlled by the host rock and not by the hydrothermal fluid causing boron metasomatism. منطقه مورد مطالعه در مجاورت روستای شربیت و در فاصله 28 کیلومتری شمال شرق اهر )‌استان آذربایجان‌شرقی( واقع شده است. توده کوارتزمونزونیتی واقع در این منطقه میزبان تورمالین‌های گرمابی است که بر مبنای ویژگی‌های بافتی بصورت رگه‌ای، برشی، توده‌های کوارتز- تورمالینی و تورمالین‌های پرکننده فضای خالی مشاهده می‌شوند. بر اساس مطالعات سنگ‌نگاری و نتایج ریزکاو الکترونی (EPMA)، تورمالین‌ها از نوع دراویت- شورلیت (با تمایل بیشتر به سمت دراویت) بوده و در گروه قلیایی قرار می‌گیرند. ویژگی‌هایی مانند نسبت بالای Mg به Fe، منطقه‌بندی، مقدار F و تمایل به سمت بیرونی بردارهای تهی شدن از قلیایی و پروتون‌زدایی، نشانگر تشکیل تورمالین‌ها در شرایط گرمابی می‌باشند. روند عمومی عناصر نادر خاکی تورمالین‌ها با سنگ درونگیر مطابقت دارد، به‌طوریکه که در این نمونه‌ها نیز عناصر نادر خاکی سبک نسبت عناصر نادر خاکی سنگین غنی‌شدگی نشان می‌دهند. این الگو بیانگر کنترل این عناصر توسط سنگ میزبان بوده و نشان می‌دهد که سیال گرمابی غنی از بُر نقش نسبتاَ کم‌تری داشته است. http://www.gsjournal.ir/article_49904_8d56590da7c03d22a804e70f1816f55d.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Biostratigraphy and paleoecology of Abderaz Formation in Chahchaheh section, East Koppeh Dagh based on Ostracods زیست‎چینه‌نگاری و دیرینه‎بوم‌شناسی سازند آب دراز در برش چهچهه، شرق حوضه کپه‌داغ بر مبنای استراکدها، 75 82 69268 10.22071/gsj.2018.69268 FA سمیه سنجری دانشجوی دکترا، پردیس بین‌الملل، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران فاطمه هادوی استاد، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران مرضیه نطقی‌مقدم استادیار، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران محسن علامه دانشیار، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2016 11 29 In the present study the Abderaz Formation ostracods were investigated. The thickness  of the formation in this section is 385m, and consists of shale and marl together with three horizons of chalky limestone. Paleontological studies led to identification of 16 genera and 51 species of ostracods and differentiation of four  biozones in this section. According to the ostracods and correlation with calcareous nannofossils in this section, an age of late Santonian to early late Campanian is quoted to the formation at this section.  Presence of warm water index species and absence of cool water forms suggest warm surface waters. Also changes in depth and oxygen were concluded during depositional course of the formation. در پژوهش کنونی استراکدهای سازند آب‌دراز در برش چهچهه مطالعه و بررسی شده‎اند. ضخامت سازند آب دراز در این برش 385 متر و متشکل از شیل و مارن همراه  با 3 افق سنگ‌آهک گل‎سفیدی است. این مطالعات، منجر به شناسایی 16 جنس و 51 گونه از استراکدها شده که بر مبنای گونه‌های شناسایی شده 4 زون زیستی تعیین شد. طبق بایوزون‌های استراکدی شناسایی شده و انطباق با نانوفسیل‌های آهکی در این برش، سن سازند، سانتونین پسین تا ابتدای کامپانین پسین تعیین گردید. حضور گونه‎های شاخص آب گرم و عدم حضور گونه‌های شاخص آب سرد پیشنهاد دهنده گرمای سطح آب در این منطقه است. همچنین بر مبنای حضور گونه‌های شاخص استراکد تغییر عمق و سطوح بالای اکسیژن پیشنهاد می‎شود. http://www.gsjournal.ir/article_69268_35c016237b3b9badb48d23e509889a74.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Oolitic facies analyses of Badamu Formation at the southeast of Kerman, south of Tabas Block: a pattern of beach and beach ridges آنالیز رخساره های اوولیتی سازند بادامو در جنوب شرق کرمان، جنوب بلوک طبس: الگویی از مدل ساحل و پشته های ساحلی 83 94 50244 10.22071/gsj.2017.93879.1209 FA حامد زندمقدم گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید باهنر کرمان Journal Article 2017 05 28 The Badamu Formation with Middle-Upper Jurassic (late Toarcian-Early Bajocian) age introduced as third formation of Shemshak Group in the Central Iran that for facies studies and depositional environment, the Bolbolueih section in SE Kerman with thickness 144m were selected and sampled. Facies analyses of Badamu Formation led to identification of 16 lithofacies that classified into four facies associations including carbonate, siliciclastic, hetrolitic carbonate-siliciclastic and oolithic ironstone. The important facies of the Badamu Formation in studied section is oolitic calcarenaite facies (La) that according to textural and structural features classified into six lithofacies (Lah, Lal, Lap, Lam, Lar and Lat). The sorted ooides in grainstone microfacies accompanied by structural evidences such as cross-bedding with bimodal to bipolar palaeocurents, hummocky and herringbone cross-beds, reactivation surfaces, wavy ripple marks and rain drop imprints reveal that this facies were deposited in shallow beach environment. Textural and structural characterizes in the associated facies (sandstone and hetrolitic fasies) such as high textural and compositional maturity and flaser bedding is consistent with this interpretation. Vertical and lateral accretions of the recognized facies show that the Badamu Formation successions have been deposited in shoreface subenvironment in the beach and beach ridges model framework. سازند بادامو به سن ژوراسیک میانی-بالایی (توارسینپسین-باژوسین پیشین) به عنوان سومین سازند از گروه شمشک در ایران مرکزی محسوب می شود که جهت مطالعات رخساره ای و محیط رسوبگذاری، برش بلبلوئیه در جنوب شرق کرمان با ضخامت 144 متر انتخاب و نمونه برداری شده است. آنالیز رخساره های سازند بادامو سبب شناسایی 16 لیتوفاسیس شده است که در چهار مجموعه کربناته، آواری، هترولیتیکی کربناته-آواری و سنگ آهن اوولیتی دسته بندی می شوند. مهمترین رخساره سازند بادامو در برش مورد مطالعه شامل رخساره کالک آرنایت اوولیتی (La) است که بر اساس مشخصات بافت و ساخت رسوبی به شش رخساره سنگی (Lah، Lal، Lap، Lam، Lar و Lat) تقسیم شده است. حضور میکروفاسیس گرینستونی با اووئیدهای جورشده همراه با ساختهایی از قبیل طبقات مورب با الگوی جهت جریان بایمدال و بایپولار، طبقات مورب پشته ای و مورب درهم، سطوح دوباره فعال شده، ریپل مارکهای موجی، آثار باران بیانگر رسوبگذاری در محیط کم عمق ساحلی است. ویژگیهای بافت و ساخت رسوبی از قبیل مچوریتی بافتی و ترکیبی بالا همراه با طبقات فلاسر در رخساره های همراه (رخساره های ماسه سنگی و هترولیتیکی) نیز گواهی بر این مدعاست. گسترش جانبی و عمودی رخساره های شناسایی شده نشان می دهد که نهشته های سازند بادامو اغلب در زیر محیط حاشیه ساحلی و در چهارچوب مدل ساحل و پشته های ساحلی تشکیل شده اند. http://www.gsjournal.ir/article_50244_34dc54d96373b2263b664f8dd1e628ac.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Determination of upper crustal velocity structure in North Eastern part of Iran between Kashaf Roud and Binaloud faults بررسی ساختار سرعتی پوسته فوقانی در ناحیه شمال خاور ایران در محدوده گسل‏های کشف‌رود و بینالود 95 104 69269 10.22071/gsj.2018.69269 FA سیدمحمود اظهری دانشجوی دکترا، مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، تهران، ایران مهدی رضاپور دانشیار، مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، تهران، ایران علی اصغر متقی استادیار، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2016 10 19 Northeastern part of Iran islocated in the Kopeh Dagh seismotectonic province. This province is part of the Alpine-Himalayan orogenic belt. In the last two decades, a number of earthquakes occurred in this region. Therefore, investigating and relocating these earthquakes with adequate precise play a great role in seismicity research of the study area. Adequate crustal structure velocity has a key role in relocating the earthquakes. Since the earthquakes in this region are shallow earthquakes, the upper part of crustal structure can be acquired. So in this study, Mashhad and Quchan seismological networks data were used to determine the crustal structure velocity. In order to determine the velocity structure, V_p/V_swas first determined using the methods of Wadati and travel time of1.72 .Then by applying various filters and selection of several earthquakes 1D velocity structure of the arrival times was determined. Results reveal two velocity discontinuities approximately at 4 and 14 km depths. The resulting model consists of a 4-km-thick layer with V_P = 5.9 kms⁻¹ overlying a 10-km-thick layer with V_P = 6.17 kms⁻¹. Then the initial 1D velocity model was used to determine the three-dimensional velocity structure using LOTOS code. The results show significant changes in the vicinity of Mashhad. Two zones with higher velocity are observed in the north and south of Mashhad due to Kashaf Roud and Binaloud Faults. In the north of Mashhad, a change in velocity is observed, which might be due to the Tous fault. In the south of Mashhad, a sharp velocity discontinuity at the depth of 4 km is probably due to an alluvium cover above a bedrock of varying thickness. Also, the tomography results indicate that the area of Shandiz fault system in the south of Mashhad is associated with a lower velocity zone compared to its adjacent areas. منطقه شمال خاور ایران در ایالت لرزه‎زمین‌ساختی کپه‎داغ قرار دارد که بخشی از کمربند کوهزایی آلپ هیمالیا است. این منطقه در 20 سال اخیر میزبان زمین‏لرزه‏های زیادی بوده است؛ لذا می‏توان با بررسی زمین‏لرزه‏های منطقه و مکان‏یابی بهینه زمین‏لرزه‏های رخ داده، مطالعات لرزه‏خیزی را به درستی انجام داد. برای دست‏یابی به دقت مناسب در مکان‏یابی زمین‏‏لرزه‏ها ساختار سرعتی نقش کلیدی دارد. با توجه به کم ژرفا بودن زمین‏لرزه‏های منطقه می‏توان ساختار بالایی را تعیین کرد؛ لذا در این مطالعه با استفاده از داده‏های ثبت شده در شبکه‏های لرزه‏نگاری مشهد و قوچان ساختار سرعتی تعیین می‏شود. ابتدا به منظور مطالعه ساختار سرعتی پوسته، نسبت سرعت امواج لرزه‏ای V_p/V_s به دو روش Wadati و اختلاف زمان‏ رسید برابر 72/1 تعیین و سپس با اعمال فیلترهای مختلف و انتخاب تعدادی زمین‏لرزه مدل سرعتی یک بعدی تعیین شد. نتایج به‏ دست آمده حاکی از وجود دو ناپیوستگی در ژرفاهای 4 و14 کیلومتر است. همچنین سرعت امواج تراکمی در لایه اول 9/5 کیلومتر بر ثانیه و لایه دوم 17/6 کیلومتر بر ثانیه تعیین شد. در مرحله بعد این مدل یک بعدی به عنوان مدل اولیه برای تعیین ساختار سرعتی سه بعدی به کار رفت. به منظور این مطالعه از کد لوتوس استفاده شد. نتایج، حاکی از تغییرات بارز سرعتی در مجاورت شهر مشهد است. نواحی پرسرعت در دو طرف شهر مشهد دیده می‏شود که ناشی از آبرفت انباشته شده مابین گسل‏های کشف‏رود و بینالود است. در ناحیه شمالی مشهد تغییرات سرعتی کم مشاهده می‏شود که ناشی از گسل توس است. در بخشی از جنوب مشهد یک ناپیوستگی بارز سرعتی دیده می‏شود. این تغییر سرعت در ژرفای چهار کیلومتر مشاهده می‏شود؛ اما در ژرفای 8 کیلومتر دیده نمی‏شود. احتمالاً این تغییرات سرعتی ناشی از انباشت رسوبات آبرفتی در منطقه است که روی سنگ بستر با ضخامت متفاوت قرار دارد. همچنین با توجه به نتایج توموگرافی، ناحیه منطبق بر سیستم گسلی شاندیز نسبت به طرفین خود سرعت کمتری نشان می‎دهد. http://www.gsjournal.ir/article_69269_d40e3b935ec5db8508f6c6a5d38b0aa2.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Evidences of probable porphyry Cu-Au mineralization in Namegh area, Northeast of Kashmar: geology, Alteration, mineralization, geochemistry, and fluids inclusion studies شواهدی از کانی‌سازی احتمالی مس-طلا پورفیری در محدوده نامق، شمال خاوری کاشمر: زمین‌شناسی، دگرسانی، کانی‌سازی، ژئوشیمی و مطالعه سیالات درگیر 105 114 49719 10.22071/gsj.2017.82914.1094 FA حکیمه تقدسی گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران آزاده ملکزاده شفارودی گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2017 04 26 Namegh area is located northeastern Kashmar, Khorasan Razavi province, and centeral part of of Khaf-Kashmar-Bardaskan magmatic belt. Geology of the araea is covered by Eocene volcanic rocks having andesite to rhyolite composition, which are intruded by subvolcanic intrusions with monzonite, monzodiorite, and diorite composition. All of units are affected by well development alteration, which are silicified-sericitic, moderate argillic, and propylitic alteration zones. Mineralization is occurred as stockworck and disseminated. Primary minerals include chalcopyrite, pyrite, magnetite, and gold and secondary minerals include goethite, hematite, malachite, and azurite. High anomaly of Cu (up to 1%) and Au (up to 12 ppm) are correlated with strong silicified-sericitic alteration. Based on fluid inclusion studies, formation temperature of mineralization is between 404 to 551 ºC and it is occurred from NaCl-, and CaCl2-bearing fluid with 15 to 23 wt. % NaCl equivalent salinity. Decrease of temperature and HCl activity during boiling time and decrease of temperature due to mixing of magmatic and meteoric fluids could be the most important factors for formation of mineralization. Evidences of tectonic setting, lithology, development and types of alteration, mineralization form and limited outcrops, types of ore minerals, geochemical anomalies, types of fluid inclusions and temperature and salinity of fluid indicate the mineralization of Namegh is probably upper level of porphyry Cu-Au deposit. The Khaf-Kashmar-Bardaskan belt can be one of the most important porphyry deposits metallogenic zones of Iran due to tectonic setting and magmatic-mineralization evidences, which needs detailed exploration in future. منطقه نامق در شمال خاوری کاشمر، استان خراسان رضوی، و در مرکز کمربند ماگمایی خواف-کاشمر- بردسکن واقع شده است. زمین-شناسی منطقه پوشیده از سنگهای آتشفشانی ائوسن با ترکیب آندزیت تا ریولیت است که مورد نفوذ توده‌های نیمه عمیق با ترکیب مونزونیت، مونزودیوریت و دیوریت قرار گرفته‌اند. دگرسانی وسیعی کلیه واحدها را تحت تاثیر قرار داده است و شامل سیلیسی- سرسیتیک، آرژیلیک متوسط و پروپلیتیک می‌باشد. کانی‌سازی به شکل رگچه‌ای و افشان تشکیل شده و شامل کانیهای اولیه کالکوپیریت، پیریت، مگنتیت و طلا و کانیهای ثانویه گوتیت، هماتیت، مالاکیت و آزوریت است. آنومالی بالای مس تا بیش از یک درصد و طلا تا 12 گرم در تن در دگرسانی سیلیسی- سرسیتیک شدید دیده می‌شود. برمبنای مطالعه سیالات درگیر، دمای تشکیل کانی‌سازی بین 404 تا 551 درجه سانتیگراد بوده و از محلولی محتوی نمکهای NaCl و CaCl2 با درجه شوری بین 15 تا 23 درصد وزنی بوجود آمده است. کاهش دما و غلظت HCl در حین پدیده جوشش و کاهش دما بر اثر اختلاط سیال ماگمایی و متئوریتی مهمترین عامل تشکیل کانی‌سازی بوده است. شواهد موقعیت تکتونیکی، سنگ‌شناسی، گسترش و نوع دگرسانی ها، شکل و رخنمون کم کانی‌سازی و نوع کانه‌ها، آنومالی‌های ژئوشیمیایی، نوع سیالات درگیر و دما و شوری آنها نشان می‌دهد که کانی‌سازی منطقه نامق احتمالا بخش فوقانی یک کانسار مس- طلا پورفیری است. موقعیت تکتونیکی و شواهد ماگمایی- کانی‌سازی کمربند خواف- کاشمر- بردسکن می‌تواند آن را به یک ایالت متالوژنی مهم ذخایر پورفیری ایران تبدیل کند که نیاز به اکتشاف تفصیلی در آینده دارد. http://www.gsjournal.ir/article_49719_766f5dee4fe81aba12de2750d0c30ac1.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Microfacies and sedimentary environment of Jahrom Formation in Saldoran and Dasht- Zari sectione, Shahr-e-Kord, high Zagros ریزرخساره‌ها و محیط رسوبی سازند جهرم در برش سالدوران و دشت زری، شهرکرد، زاگرس مرتفع 115 124 69267 10.22071/gsj.2018.69267 FA مریم سلطانی نجف‌آبادی دانشجوی دکترا، گروه زمین‎شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران سیداحمد بابازاده دانشیار، گروه زمین‎شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران محسن آل علی استادیار، گروه زمین‎شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران برزو عسگری پیربلوطی استادیار، گروه مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مسجد سلیمان، مسجدسلیمان، ایران Journal Article 2016 08 15 Jahrom Formation is dominated by gray thick bedded limestones that mainly consist foraminifera. Two stratigraphic sections, (Saldoran and Dasht-Zari) were selected for this research and the thickness of this formation is reached to 176.5 and 200 m respectively. These sections are located in west of Shahr-e- Kord,(High Zagros). In both sections, the Jahrom Formation unconformably overlies the upper part of the Gurpi Formation and conformably underlies the Pabdeh Formation. Based on microscope observations and fossil contents, eight microfacies are determined in four facies belts, that extend from tidal flat to deep open marine on a ramp environment. These facies contain:1)Mudstone. 2)<em>Rhaphydionina polymorphina</em> wackestone. 3)Hyaline-porcelanouse faraminifera wackstone. 4)Red algae packstone. 5)Lare hyaline foraminifera wackestone 6)Red algae planktonic foraminifera wackestone. 7) Planktonic-small hyaline foraminifera wackestone.8)Planktonic mudstone. Among these, only the two facies, Planktonic-small hyaline foraminifera wackestone and Red algae-planktonic foraminifera are not common between the two sections. Based on the foraminifera, an age of Early –Middle Eocene is quoted to the formation at this section. سازند جهرم متشکل از سنگ‌های آهکی ضخیم‌لایه خاکستری رنگ و توده‌ای است که عمدتاً دارای فسیل روزن‎بران هستند. در این تحقیق دو برش چینه‎شناسی سالدوران و دشت زری انتخاب شد که ضخامت آنها به ترتیب 200 و 5/176 متر است. این برش‌های چینه‎شناسی در باختر شهرکرد (زاگرس مرتفع) واقع هستند. مرز زیرین سازند جهرم در برش سالدوران با سازند پابده گسلی و مرز بالایی آن نیز توسط گسل قطع شده است و در کنار سازند گورپی قرار دارد. مرز زیرین سازند جهرم در برش دشت زری به‌طور ناپیوسته روی سازند گورپی قرار دارد و رأس آن با ناپیوستگی همشیب در زیر سازند پابده واقع است. بر اساس مشاهدات میکروسکوپی و محتویات فسیلی، 8 رخساره در چهار کمربند رخساره‌ای شناسایی شده است. این رخساره‌ها که از ناحیه جزرومدی تا ناحیه عمیق حوضه در محیط رمپ کربناته گسترش دارند؛ شامل: 1) مادستون، 2) وکستون/ پکستون رافیدیونیتا پلی مورفینا، 3) وکستون روزن‌‎بران بدون منفذ- منفذدار، 4) پکستون جلبک قرمز، 5) وکستون روزن‎‎بران منفذدار بزرگ، 6) وکستون روزن‎بران پلانکتون- جبک قرمز، 7) وکستون روزن‎‎بران بدون منفذ کوچک- پلانکتون و 8) مادستون روزن‎‎بران پلانکتون هستند. از میان 8 رخساره شناسایی شده، فقط 2 رخساره در هر دو برش مشترک نیستند که شامل: 1) وکستون روزن ‎بران منفذدار کوچک- پلانکتون و2) وکستون روزن‎‎بران پلانکتون– جلبک قرمز هستند. سن سازند جهرم بر اساس مجموعه روزن‎ بران به ائوسن پیشین و میانی نسبت داده شده است. http://www.gsjournal.ir/article_69267_abb78b24f1417e861e7c240e72603881.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 The comparison of concentration and strike pattern of the Yortesha Anticline’s surface and subsurface fractures, The Natural Gas Storage Field in The Central Iran Zone مقایسه الگوی تراکمی و امتدادی شکستگی‌های سطحی و زیرسطحی تاقدیس یورتشا، میدان ذخیره‌سازی گاز طبیعی در پهنه ایران مرکزی 125 132 49349 10.22071/gsj.2017.88369.1138 FA مهناز صباحی دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهورد رمضان رمضانی اومالی دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود معصومه کردی دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود محسن دوراندیش شرکت ملی گاز ایران Journal Article 2017 04 29 In the past decade, several geophysical, geological and reservoir studies have been done on the Qom formation in the Yortesha field for injection and gas storage purposes. Qom formation in this field has a poor reservoir characteristic (low porosity and permeability); therefore the role of fractures for increasing permeability and improving reservoir quality is very important. In the current study, fractures’ concentration and strike patterns of the Qom and Upper Red formations as the carbonate reservoir and cap rock, respectively, have been investigated and compared in the Yortesha anticline and its adjacent anticlines (Davazdah Emam and Morreh) using surface and subsurface investigations. In order to achieve this goal, desert data gathering methods, remote sensing, and image log analysis have been used. Subsurface studies and interpretation of FMS and EMI image logs determined that fractures have also a secondary strike of NE-SW in addition to strike of NW-SE. Based on the FMS image log interpretation of well No. 2, three subsurface fracture sets have been identified with the strikes of N55E, N65E, and N15W as well as using the EMI log of well No. 4 shows the two dominant strike of N10E and S45E. The total 1852 specified fractures in the out crops of the Morreh and Davazdah Emam surface anticlines can lead to rose diagrams that show four fracture sets with the strikes of N10E, N45E, N80E, and S45E. در یک دهه گذشته مطالعات مختلف ژئوفیزیکی، زمین‌شناسی و مهندسی مخزن بر روی سازند قم در میدان یورتشا باهدف تزریق و ذخیره‌سازی گاز انجام‌گرفته است. کیفیت ماتریکس سازند قم در این میدان در سطح پایینی از لحاظ تخلخل و تراوایی قرار دارد، لذا نقش شکستگی‌ها در افزایش تراوایی و بهبود کیفیت مخزنی بسیار مهم است. در این مقاله الگوهای تراکمی و امتدادی شکستگی‌های سازند قم به‌عنوان مخزن و سازند قرمز فوقانی که نقش پوش‌سنگ را دارد در تاقدیس یورتشا و تاقدیس‌های مجاور آن (دوازده امام و مره) با استفاده از اطلاعات سطحی و داده‌های زیرسطحی موردبررسی و مقایسه قرارگرفته است. به‌منظور دستیابی به این هدف در این مطالعه از روش‌های برداشت صحرایی، سنجش‌ازدور و آنالیز لاگ‌های تصویری استفاده شده است. در مطالعات زیرسطحی و تفسیر لاگ‌های تصویری FMS و EMI مشخص گردید که شکستگی‌ها علاوه بر روند شمال غرب- جنوب شرق دارای یک‌روند فرعی شمال شرق- جنوب غرب هستند. نمودار تصویری FMS چاه شماره 2، سه دسته شکستگی زیرسطحی با امتدادهای N55E، N65E و N15W و نمودار EMI چاه شماره 4 دو امتداد غالب N10E وS45E را نشان می‌دهد. مجموع شکستگی‌های برداشت‌شده در برون‌زد تاقدیس‌های سطحی مره و دوازده امام 1852 شکستگی را شامل می‌شود که با‌توجه‌به نمودارهای گل‌سرخی به‌دست‌آمده از آنالیز این شکستگی‌ها، چهار دسته شکستگی با روندهای N10E، S45E، N80E و N45E شناسایی شده‌اند. http://www.gsjournal.ir/article_49349_98f99902f3a89bdc1df89e8975add861.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Sedimentary environment and sequence stratigraphy of the Routeh Formation in the west of Zanjan (Agh-Bolagh section) محیط رسوبی و چینه نگاری سکانسی سازند روته در غرب زنجان (برش آق بلاغ) 133 144 68647 10.22071/gsj.2017.93178.1201 FA افشین زهدی گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، ایران Journal Article 2017 07 23 In this study, for the first time stratigraphy and depositional history of the Routeh Formation have been evaluated in west of Zanjan (Agh-Bolagh section). These deposits with thickness of 102m consist of limestone, dolomitic limestone with the less frequency of thin-bedded calcareous shales. This sedimentary sequence with an unconformity overlies the quartz-bearing sandstones of Doroud Formation and is overlain by a laterite-bauxite horizon below the vermiculate-bearing limestone of Elika Formation. The main components of Routeh Formation contain different kinds of algae, small benthic foraminifera and with a less frequency echinoderm and brachiopod debris. Based on filed and laboratory studied eight sedimentary facies have been distinguished into the Routeh Formation. These facies due to the different types of allochems, texture and fossil content display a shallow-water marine environment during deposition of the Routeh Formation located at Palaeotethys passive southern margin. The absence of re-sedimented deposits like: turbidites, presence of micrite at the most of facies, lack of continues reefal facies and gradual facies change indicate that the Routeh Formation possibly were deposited in a ramp carbonate platform. Due to great diversity and abundance of algae and benthic foraminifera, this carbonate ramp is referred to as an “algae and foram-dominated carbonate ramp system”. Field observations, facies analyses and sequence stratigraphy studied led to the identification of one-third order depositional sequence into the Routeh Formation. This depositional sequence separated by type-1 sequence boundaries at below with quartz-bearing sandstones of Doroud Formation and at the top with laterite-bauxite horizon between Routeh and Elika formations در این مطالعه، برای نخستین بار سازند روته در غرب زنجان (برش آق‌بلاغ) از دیدگاه چینه‌شناسی و تاریخچه رسوبگذاری ارزیابی شده است. این نهشته‌ها به ضخامت 102 متر از سنگ آهک، سنگ آهک دولومیتی و به میزان کمتر شیل‌های آهکی نازک لایه تشکیل شده است. این توالی رسوبی با یک ناپیوستگی هم‌شیب بر روی ماسه‌سنگ‌های کوارتزی سازند دورود قرار گرفته و در بالا توسط افق لاتریتی-بوکسیتی به سنگ آهک‌های ورمیکوله‌دار سازند الیکا ختم می‌شود. اجزاء اصلی تشکیل دهنده سازند روته شامل انواع مختلف جلبک‌ها، فرامینیفرهای بنتیک کوچک و به میزان کمتر قطعات خارپوست و براکیوپود می‌باشد. بر مبنای مطالعات صحرایی و آزمایشگاهی تعداد 8 رخساره رسوبی در سازند روته شناسایی شده است. این رخساره‌ها با توجه به انواع ذرات، بافت و محتوای فسیلی بیانگر یک محیط دریایی کم‌عمق در زمان رسوبگذاری سازند روته در حاشیه جنوبی غیر فعال پالئوتتیس می‌باشند. نبود رسوبات دوباره نهشته شده نظیر توربیدایت‌ها، وجود میکرایت در اکثر رخساره‌ها، نبود رخساره‌های ریفی و تغییرات تدریجی رخساره‌ها نشان می‌دهد که نهشته‌های کربناته سازند روته به احتمال قوی در یک پلت‌فرم کربناته از نوع رمپ تشکیل شده است. به دلیل فراوانی و تنوع انواع مختلف جلبک‌ها و فرامینیفرهای بنتیک، سازند روته را می‌توان یک سیستم رمپ کربناته با فراوانی جلبک و فرامینیفر بنتیک نامید. مشاهدات صحرایی، آنالیز رخساره‌ها و مطالعات چینه‌نگاری سکانسی منجر به شناسایی یک سکانس رسوبی رده سوم در سازند روته شده است. سکانس رسوبی توسط مرزهای سکانسی نوع 1 از ماسه‌سنگ‌های کوارتزی سازند دورود در پایین و افق لاتریتی-بوکسیتی بین سازندهای روته و الیکا تفکیک می‌شود http://www.gsjournal.ir/article_68647_a6ea864631e42597e2a7c1704d14c0e0.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Depth estimation of total magnetic anomalies using Hilbert transform with 3-D analytic signal application, case study: iron ore Kheirabad, Sirjan, Iran تخمین عمق بی هنجاری های سه بعدی مغناطیسی با استفاده از تبدیل هیلبرت با کاربرد سیگنال تحلیلی سه بعدی، مطالعه موردی : معدن سنگ آهن، خیرآباد، سیرجان 145 154 50083 10.22071/gsj.2017.87343.1122 FA محمد رسول نیک بخش دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران میرستار مشین چی اصل دپارتمان ژئوفیزیک دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران حمیدرضا سیاه کوهی موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، گروه فیزیک زمین محسن اویسی موخر دپارتمان ژئوفیزیک دانشگاه رازی کرمانشاه Journal Article 2017 05 26 An important goal in mining exploration is  the estimation of the depth and the thickness of the causative source. According to this simplification, several methods have been developed for interpreting magnetic field anomalies. In this article, the Hilbert transform has been used to calculate the depth and thickness of 3-D thin plate anomalies. The Hilbert-Fourier transform performs an important role in analytic signals. Since the total magnetic fields anomalies function has the characteristics necessary for an analytic function, i.e. its real and imaginary parts form a Hilbert transform pair, the function can be used to interpret networked data in terms of three-dimensional origins. The Hilbert transform does not change the amplitude of a function but shifts the phase by  and  for positive and negative phase values, respectively. This paper uses a two-dimensional Hilbert transform and a 3-D analytic function to calculate the depth of a thin three-dimensional plate modeled based on the method of Talwani for noisy data and without noise data. The results show that the estimated depth values derived from the Hilbert transform method are associated with an error of less that 3% for data without noise, and an error of 8% for data of 15% noise. . This method was also tested on the real magnetic anomaly data from the Kheirabad iron mine located at 5 km NE of Golgohar, Sirjan, Iran. The results were compatible with the Euler method and with drilling information of the mine. The obtained depth is in good agreement with the actual depth, which confirms the application of the Hilbert transform for the interpretation of field data and estimation of magnetic anomalies depths. تخمین عمق و ضخامت توده های معدنی یکی از مهمترین اهداف در اکتشافات است، از این رو روش های متعددی در این سال های اخیر پیشنهاد شده است در این مقاله با استفاده از تبدیل هیلبرت دوبعدی ، عمق و ضخامت بی هنجاری های سه بعدی مدل صفحه نازک محاسبه شده است. تبدیل فوریه - هیلبرت نقش مهمی در سیگنال تحلیلی ایفا می کند ، از آنجا که تابع میدان کل بی هنجاری های مغناطیسی خواص لازم سیگنال تحلیلی را دارد ، ازاین تابع میتوان در تفسیر داده های شبکه بندی شده بر حسب منشاءهای سه بعدی استفاده کرد.تبدیل فوریه - هیلبرت دامنه تابع را تغییر نمی دهد در این مقاله از تبدیل هیلبرت و سیگنال تحلیلی سه بعدی برای محاسبه عمق و ضخامت یک صفحه نازک سه بعدی مدلسازی شده توسط روش تالوانی برای داده های بدون نوفه و نوفه دار استفاده شده است . نتایج نشان میدهد برای داده های بدون نوفه ، تبدیل هیلبرت برای تخمین عمق مدل مورد نظر خطای کمتر از 3 درصد و برای داده های نوفه دار برای سطح نوفه 15 درصد ، خطای نزدیک به 8 درصد دارد . همچنین روش پیشنهادی بر روی داده های میدانی ، معدن سنگ آهن خیرآباد ، 5کیلومتری شمال شرقی معدن گل گهر در شهرستان سیرجان مورد بررسی واقع شده است که نتایج بدست آمده با مقایسه با روش اویلر و گزارش حفاری منطقه مورد مطالعه مطابقت دارد، که استفاده از تبدیل هیلبرت برای تعیین عمق بی هنجاری های میدانی مورد تایید قرار می‌گیرد. http://www.gsjournal.ir/article_50083_1be3614ec5d67a9fe3fd389516f369ea.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Geology and mineralization of Sebandoon gold deposit, North of Bardeskan زمین شناسی و کانه زایی کانسار طلای اپی ترمال سه بندون، شمال بردسکن، خراسان رضوی 155 168 49348 10.22071/gsj.2017.77437.1030 FA بهزاد حمامی پور بارنجی گروه زمین شناسی اقتصادی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران حسینعلی تاج الدین استادیار، گروه زمین شناسی اقتصادی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0009-0006-9641-0101 لیلا برهمند گروه زمین شناسی اقتصادی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2017 02 18 The Sebandoon gold deposit is located 40 km north of the Bardaskan in the northern part of the Central Iran. The rock units exposed in the area consist of upper Cretaceous volcano-sedimentary sequences of trachyte-trachyandesite, andesibasalt,tuff and carbonaceous shale which intruded by post Eocene syenite-quartz monzonite subvolcanic intrusions and diabasic dikes. The main gold reservoir in the Sebandoon deposit has occurred in cone-shaped and mostly in the trachyte-trachyandesite lava with dimensions of 90×150 m in the surface which continue up to the depth of 70 m. The hydrothermal alterations occurred in the deposit area include silicic, sulphidic, partly argillic (supergen) and propylitic which two former contains most of the high grade gold ores. The main ore structures and textures in the deposit are vein-veinlets (stockwork) and breccia which consists of quartz, sulphide minerals and rare adularia. Primary ore mineral assemblages of the deposit are simple and consist of pyrite, sphalerite, chalcopyrite, bornite, galena, arsenopyrite and gold. Covellite, chalcocite and iron hydroxides are secondary minerals in the deposit. Gold grains with less of than 60 microns in size has been found as inclusion in pyrite and chalcopyrite, in sulfides rims and intergrowth with quartz. Fluid inclusion studies on ore-bearing quartz reveal that majority of primary inclusions are liquid-rich two-phase (LV). The studies indicate homogenization temperatures between 165 and 254°C and salinity between 0.9 to 7.8 wt% NaCl eq. Comparison of the main characteristics of the Sebandoon deposit with epithermal gold deposits reveals that the geology, alteration, ore mineralogy, geochemical characteristics and fluid inclusions of the Sebandoon gold deposit is similar to low to intermediate-sulphidation type epithermal deposits. کانسار طلای سه بندون در بخش شمالی زون ایران مرکزی، در 40 کیلومتری شمال بردسکن واقع است. واحدهای سنگی رخنمون یافته در محدوده کانسار، مجموعه ای از سنگ های آتشفشانی- رسوبی کرتاسه شامل تراکیت تراکی آندزیت، آندزی بازالت، توف و شیل کربناته میباشند که بعد از ائوسن، توسط نفوذی های نیمه عمیق با ترکیب سینیت – کوارتز سینیت و دایکهای دیابازی قطع شده اند. اصلی ترین ساخت و بافتهای کانسنگ‌های طلادار، رگه- رگچه ای (استوک ورک) و برشی است که با کوارتز و کانی‌های سولفیدی پر شده‌اند. کانی‌شناسی کانسنگ ساده بوده و شامل پیریت، اسفالریت، کالکوپیریت، بورنیت، گالن، آرسنوپیریت، طلا، کالکوسیت، کوولیت و اکسیدهای آهن می‌باشد. طلا در اندازه‌های کوچکتر از 60 میکرون، به صورت میانبار در پیریت و کالکوپیریت، در مرز کانه‌های سولفیدی و نیز به‌صورت آزاد در کوارتز مشاهده شده است. مطالعات میانبارهای سیال بر روی کوارتزهای کانسنگ‌های طلادار، نشانگر آن است که میانبارهای اولیه بیشتر دو فازه (مایع +گاز) هستند. دمای همگون شدگی سیالات کانه‌ساز در بازه 165 تا 254 درجه سانتیگراد و شوری آنها از 9/0 تا 8/7 درصد وزنی معادل NaCl اندازه‌گیری شده است. <br /> مقایسه ویژگی های مطالعه شده در کانسار سه بندون با ویژگی های شاخص کانسارهای طلا، نشان می‌دهد که این کانسار به‌لحاظ ویژگی‌های زمین-شناختی و کانی‌سازی از جمله جنس سنگ میزبان، دگرسانی‌های همراه، ژئوشیمی و پاراژنز عنصری، ساخت، بافت و پاراژنز کانی‌شناسی و میانبارهای سیال بیشترین شباهت را با ذخایر اپی‌ترمال سولفیداسیون پایین تا حد واسط نشان می‌دهد. http://www.gsjournal.ir/article_49348_d9c892e2c283d74916880d3190eba780.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Biostratigraphy, sequence stratigraphy and depositional environment of Dalan and Kangan formations in Lavan Gas Field in Persian Gulf, with emphasis on Permian-Triassic boundary چینه نگاری زیستی، چینه نگاری سکانسی و محیط رسوبی سازند های دالان و کنگان در میدان گازی لاوان در خلیج فارس، با تأکید بر مرز پرموتریاس 169 180 48293 10.22071/gsj.2017.78903.1055 FA سمیه بهارلوئی یانچشمه گروه زمین شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران ابراهیم قاسمی نژاد دانشکده زمین شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران حسین رحیم پور بناب دانشکده زمین شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-3647-2897 سید علی آقانباتی گروه زمین شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال Journal Article 2017 03 06 Permo- Triassic subsurface section at Lavan 3 Well in Lavan Gas Field exhibits a 85 m-thick succession of limy dolostone and dolomitic limestone bearing anhydrite in the upper Dalan Formation, as well as a 154 m-thick succession of limy dolostone and dolostone with anhydrite intercalations in Kangan Formation. In the present study, 116 species belonging to 55 foraminifera genera were identified which were divided into two biozones, namely <em>Charliella altineri</em>- <em>Paraglobivalvulina mira</em>- <em>Dagmarita chanackchiensis</em> Assemblage zone (Dzhulfian in age) and <em>Claraia aurita</em>- <em>Spirorbis phlyctaena</em> Assemblage zone (Anisian in age).  Nine primary microfacies were identified in the upper Dalan Formation, while, 13 microfacies were detected in Kangan Formation, together with different sub-environments (sabkha, tidal flat, lagoon, submarine ridge, and open marine) which were found to be deposited in a shallow marine carbonate platform in­ the form of a homoclinal ramp. Based on microfacies changes, aggradational, progradational and  retrogradational  stacking patterns of deposits and by conformation with the Gama-ray log, these strata could be divided into a couple of  third-order sedimentary sequences for the upper Dalan Formation, as well as a couple of third-orders for the Kangan Formation, including two system tracts (TST and HST). On a global scale, the findings are comparable to the upper part of the Absaroka supersequence. برش تحت الارضی پرمو تریاس در چاه لاوان 3 از میدان گازی لاوان با 85 متر ضخامت شامل توالی هایی از سنگ آهک دولومیتی و دولواستون آهکی همراه با انیدریت برای بخش بالایی سازند دالان و 154 متر ضخامت شامل دولواستون و دولواستون آهکی با میان لایه هایی از انیدریت برای سازند کنگان می باشد. در این مطالعه 116 گونه متعلق به 55 جنس از روزنداران شناسایی شد که به زیست زون های Charliella altineri- Paraglobivalvulina mira- Dagmarita chanackchiensis Assemblage zone به سن جلفین (Dzhulfian) و Claraia aurita- Spirorbis phlyctaena Assemblage zone به سن آنیزین (Anisian) تقسیم شدند. در این مطالعه 9 میکروفاسیس اصلی برای بخش بالایی سازند دالان و 13 میکروفاسیس اصلی برای سازند کنگان با زیر محیط های سابخا، پهنه کشندی، لاگون، پشته های زیر دریایی و دریای باز که در یک پلاتفرم کربناته دریایی کم عمق بصورت رمپ هموکلینال نهشته شده اند، شناسایی گردید که بر پایه تغییرات رخساره ها و الگوی برانباشت عمودی، پیش نشینی و پس نشینی رسوبات و همچنین هم ارزی با پرتو گاما به دو سکانس رسوبی رده سوم برای بخش بالایی سازند دالان و دو سکانس رسوبی رده سوم برای سازند کنگان شامل بردو دسته رسوبی TST و HST قابل تقسیم است و میتوان آن را در مقیاس جهانی با بخش بالایی سوپرسکانس آبساروکا قابل قیاس دانست. http://www.gsjournal.ir/article_48293_80624a3023447d662e79a60e3017649d.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 The relationship between Fe mineralization and the basement linear structures using multi fractal modelling in the Bafgh area, central Iran ارتباط کانه زایی عنصرآهن با ساختارهای خطی پی سنگی، به کمک مدل های فرکتالی چندگانه در منطقه بافق، ایران مرکزی 181 190 46990 10.22071/gsj.2017.80444.1071 FA معصومه نبی لو گروه زمین شناسی دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد علوم تحقیقات تهران، ایران مهران آرین گروه زمین شناسی دانشکده علوم پایه دانشگاه آزاد علوم تحقیقات تهران، ایران 0000-0002-4574-5116 پیمان افضل بخش مهندسی معدن، دانشگاه آزاد اسلامی، یار واحد تهران جنوب، تهران، ایران. احمد ادیب گروه مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران 0000-0002-5432-4612 احمد کاظمی مهرنیا دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد محلات، تهران، ایران Journal Article 2017 03 15 The multifractal modelling is an effective approach for separation of geological <br />and mineralized zones from the background. Following cases are addressed <br />in this study; Concentration-Distance to Major Fault structures (C-DMF) fractal model<br /> and distribution of the known Fe indices/mines in the Bafgh area to distinguish the Fe <br />mineralization based on their distance to basement faults,  surface faults and master<br /> joints, using remote sensing information, airborne geophysics information and field <br />surveys. Application of the C-DMF model for the classification of Fe mineralization<br /> in the Esfordi and Behabad 1: 100,000 sheets reveals that the main Fe mineralizations <br />have a strong correlation with their distance to the major and basement faults. <br />Accordingly, the distances of Fe mineralization that has the grades upper than 55% in<br /> this area )43%≤S≤60%), are lower than 1 km related to basement faults, while such <br />distance for this threshold is 2344<DMJ≤1778 meter for the master joint and also for <br />the faults of 1:100,000 Behabad and Esfordi geology sheets in 43%S≤60% threshold<br /> (for the graides) the distances are 3162<DGF≤4365 meter to the faults. This indicates a <br />positive correlation between Fe mineralization and distance to the basement faults. <br />On the other words, the proximity evidence for the Precambrian high grades Fe<br /> deposits related to basement faults indicates syn-rifting tectonic events. This C-DMF<br /> fractal model can be used in exploration of the magmatic and hydrothermal ore <br />deposits. مدل‌های چند فرکتالی به عنوان ابزارهایی موثر برای تفکیک واحدهای زمین‌شناسی و نواحی کانه‌زایی از زمینه در سال‌های اخیر استفاده شده است. در این مطالعه، مدل فرکتالی عیار- فاصله از ساختارهای گسلی اصلی (C-DMF) ارایه و توزیع معادن آهن شناخته‌شده در منطقه بافق برای یافتن سیمای کانه‌زایی آهن با توجه به فاصله از گسل‌های پی‌سنگی، گسل‌های سطحی و درزه‌های اصلی بر اساس اطلاعات دورسنجی، ژئوفیزیک هوابردی و پیمایش‌های صحرایی طبقه‌بندی شد. طبقه-بندی کانه‌زایی آهن بر اساس مدل C-DMF در دو برگه زمین‌شناسی 1:100،000 بهاباد و اسفوردی نشان می‌دهد که کانه‌زایی اصلی آهن ارتباط قوی با فاصله از گسل‌های پی‌سنگی و اصلی دارد. بر این اساس فاصله کانه‌زایی آهن در حد آستانه عیاری میان 55% تا 60% در این منطقه کمتر از یک کیلومترنسبت به گسل‌های پی-سنگی است .درحالی که چنین فاصله ای برای درزه‌های اصلی در همین حد آستانه عیاری در حد فاصل میان 1778 تا2344 متر و برای گسل‌های زمین‌شناسی 1:100،000 برگه‌های بهاباد و اسفوردی، در دو حد آستانه عیاری میان 43 % تا 60% در حد فاصل میان 3162 تا 4365 متر می‌باشد. بنابراین این موضوع، نشان-دهنده یک ارتباط مثبت بین کانه‌زایی آهن و گسل‌های پی‌سنگی می باشد . به بیان دیگر شواهد همجواری کانه‌زایی پر عیارآهن پرکامبرین با گسل‌های پی‌سنگی، دال بر رویدادهای تکتونیکی همزمان با کافت است. در انتها لازم به ذکر است که مدل فرکتالی C-DMF ارائه شده در این تحقیق، می‌تواند کلیدی برای اکتشاف ذخایر معدنی ماگمایی و هیدروترمال باشد. http://www.gsjournal.ir/article_46990_31bcaa3b65a96372618e75f612347515.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Petrography and geochemistry of pyroclastic rocks from the Badam area, E- Mahabad- West Azarbaijan Province پتروگرافی و ژئوشیمی سنگهای پیروکلاستی منطقه بادام، شرق مهاباد استان آذربایجان غربی 191 200 49419 10.22071/gsj.2017.78871.1053 FA اشرف ترکیان گروه زمین شناسی - دانشگاه بوعلی سینا -همدان جمال عبداله پور گروه زمین شناسی - دانشگاه بوعلی سینا -همدان نفیسه صالحی گروه زمین شناسی -دانشگاه بوعلی سینا- همدان Journal Article 2017 03 06 Pyroclastic rocks in the Badam area (E-Mahabad, west Azarbaijan Province), are located at the most extreme northern part of the Sanandaj-Sirjan zone. Petrographic studies revealed that they are basanitic in composition and have porphyric and microlithic porphyric textures. Olivine and clinopyroxne occur as phenocrysts and clinopyroxene and nepheline as microliths. Opaque minerals and glass have occupied the space between different minerals. In classification diagram, they have basanitic composition. Geochemical features such as enrichment in LILE, high LREE concentrations and negative anomalies in Nb, Ta and Y, with positives anomalies in Ba, Pb and Th and enrichment in Th/Yb, all suggest that these rocks have mantle source that are enriched by melt/fluids from the metasomatized  subducted oceanic slab. These features are inherited from mantle source and they are not caused by crustal contamination. Regarding MREE and HREE ratios, these basanites originated from 1 % partial melting of a garnet lherzolite source in the garnet stability field (85 Km). Melting trigger in this area is not clear, but old theories such as lithosphere delamination or slab break up are not applicable any more. There is three suggestions about melting in these are: 1) break up of hydrated phases by depth increase, 2) changing and turbulence in convection follows, 3) subduction and dehydration of Arabic passive margin. <br /><strong> </strong> سنگ‌های پیروکلاستی منطقه بادام (شرق مهاباد، استان آذربایجان غربی)، در منتهی‌الیه بخش شمالی پهنه سنندج- سیرجان قرار دارند. مطالعات پتروگرافی حاکی از آنست که آنها دارای ترکیب بازانیتی و بافت پورفیری و میکرولیتی پورفیری هستند. در این سنگ‌ها، الیوین و کلینو‌‌پیروکسن‌ به ‌صورت فنوکریست و و نفلین و کلینوپیروکسن ریز‌بلور یافت می‌شوند. فضای بین بلورهای مختلف را کانی‌های اوپک و شیشه پر کرده است. ویژگی‌های ژئوشیمیایی نظیر غنی‌شدگی از LILE، محتوی بالای LREE، آنومالی منفی عناصر Nb، Ta، Y، آنومالی مثبت Ba، Pb و Th و نیز غنی شدگی از Th/Yb، همگی گویای انست که این سنگ‌ها منشاء گوشته‌ای داشته و از مذاب‌ها یا سیالات/مذاب ناشی از پوسته اقیانوسی فرورانده و متاسوماتیزه متأثر شده‌اند. همانطورکه اشاره شد، این ویژگی‌ها ناشی از خصوصیات به ارث رسیده از ناحیه منشاء هستند و نه درجات بالای آلایش پوسته‌ای. بازانیت‌های منطقه مورد بررسی با توجه به نسبت‌های MREE و HREE ها حاصل ذوب بخشی 1 درصدی یک منبع گارنت لرزولیتی در اعماق بیش از 85 کیلومتر (محدوده پایداری گارنت) می‌باشند. علت رخداد ماگماتیسم در منطقه مشخص نیست اما فرضیات پیشین چون لایه لایه شدن لیتوسفر و یا شکست ورقه فرورنده با توجه به ضخامت پوسته در منطقه مورد مطالعه کاربرد ندارد. سه فرض کلی درارتباط با عامل وقوع ذوب بخشی در منطقه مطرح شده است: 1) شکسته شدن فازهای آبدار در اثر افزایش عمق، 2) تغییر و آشفتگی محلی در جریان‌های همرفتی، 3) فرورانش و آبزدایی حاشیه غیر فعال صفحه عربی http://www.gsjournal.ir/article_49419_33779b45e135b6ad17d026ab8a2fe024.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Structural evolution of the western part of Dehsheikh Ultramafic-Mafic complex, Esfandagheh-Faryab ophiolitic mélange belt تکوین ساختاری بخش باختری مجموعه اولترامافیک- مافیک ده شیخ، کمربند آمیزه افیولیتی اسفندقه- فاریاب 201 212 68813 10.22071/gsj.2018.68813 FA پریوش لیاقت‎ زاده کارشناسی ارشد، گروه علوم زمین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران مجید شاه پسندزاده مدیر گروه علوم زمین، دانشکده علوم و فناوری های نوین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران مهدی هنرمند استادیار، گروه اکولوژی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران حمید احمدی‌پور دانشیار، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران Journal Article 2016 04 11 The Dehsheikh Ultramafic-Mafic Complex (DUMC), as a portion of the Esfandagheh-Faryab ophiolitic melange belt, accommodates several chromitite ore deposits, but their emplacement and relation to the regional structures remain ambiguous due to structural complexities. The Dehsheikh Ultramafic Massif is composed of harzburgites, dunites, chromitites, pyroxenites, and lherzolites. The chromitite ores, embedded in a dunitic host rock, are concentrated in the central part of the massif in the active Bozorg mine and also abandoned Ajdari and Konar mines. According to the results, the DUMC has experienced three deformational phases of D₁-D₃. The high-T transtenssional D₁ deformation is recognized by injection of the pyroxenitic dykes (Di₁), development of the dextral ductile shear zones (Dsz₁) and rootless folds (F₁) in the dunite-chromitites sequences. These evidences could demonstrate ascending of the Dehsheikh mantle diapir in the upper mantle during the D₁ deformation. The D₂ dextral transpressional deformation is characterized by formation of the conjugate F_1b right-lateral strike slip faults (with reverse component) and F_1a thrusts and associated V₁magnesite veins. The D₂ structures developed along with emplacement of the DUMC under the prevalent Zagros oblique reverse faulting in the ophiolitic mélange belt. Finally, the D₃ was accompanied by conjugate F_2a right-lateral strike slip faults (with normal component) and F_2b normal faults, associated with development of the V₂ magnesite veins under the local transtenssional regime along the Zagros fault. The F₁ folds and F₁-F_2a,b faults structurally controlled deformation and emplacement of the chromitite ore deposits.   مجموعه اولترامافیک- مافیک ده­شیخ به عنوان بخشی از کمربند آمیزه­ افیولیتی اسفندقه- فاریاب، از دید ذخایر اقتصادی کرومیتیت با اهمیت است؛ولی به­علت پیچیدگی­ ساختاری، چگونگی جایگیری کانسارهای کرومیتیت و همچنین ارتباط آن با ساختارهای منطقه مشخص نیست. توده اولترامافیک ده­شیخ از هارزبورژیت، دونیت، کرومیتیت، پیروکسنیت و لرزولیت تشکیل شده است. کرومیتیت­ها بیشتر در بخش مرکزی این توده در معادن فعال بزرگ، کنار و اژدری در سنگ میزبان دونیتی قرار دارند. طبق نتایج به ­دست آمده، این توده تحت تأثیر سه نسل­ دگرشکلی D₁ تا D₃ قرار گرفته است. دگرشکلی تراکششی دما بالای D₁ با تزریق دایک­های پیروکسنیتی Di₁، تشکیل پهنه برشی شکل­پذیر راستالغز راست‌گرد با مؤلفه عادی Dsz₁ و گسترش چین‎های بی­ریشه  F₁در توالی­های دونیت- کرومیتیت­ مشخص می­شود. این شواهد می­تواند نشانگر بالاآمدگی توده اولترامافیک ده­شیخ در گوشته بالایی تحت تأثیر دگرشکلی D₁ باشد. دگرشکلی ترافشارش راست‎گرد D₂ با تشکیل گسل­های مزدوج راستالغز راست‌گرد با مؤلفه وارون F_1b و رانده F_1aو همچنین رگه­های منیزیت V₁ متمایز می­شود. ساختارهای D₂هنگام جایگزینی مجموعه اولترامافیک- مافیک ده­شیخ تحت تأثیر پهنه گسلش وارون با مؤلفه راستالغز راست‎گرد زاگرس در کمربند آمیزه افیولیتی اسفندقه- فاریاب گسترش یافته­اند. در پایان، دگرشکلی  D₃با تشکیل پهنه گسل­های مزدوج راستالغز راست‎گرد با مؤلفه عادی F_2a و عادی F_2b به همراه گسترش رگه­های منیزیت V₂  تحت تأثیر یک رژیم تراکشش منطقه­ای در پهنه گسلی زاگرس متمایز می­شود. چین­های F₁ و گسل­های F_1a و F_2a,_bنقش کنترل کننده ساختاری مهمی در دگرشکلی و جایگزینی کانسارهای کرومیتیت منطقه داشته­اند. http://www.gsjournal.ir/article_68813_28eeb4998e282cee80f46cd5a67b7e30.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Geometry and kinematics of the Attary Fault in southeast of the Central Alborz هندسه و جنبش ‏شناسی گسل عطاری در جنوب خاور البرز مرکزی 213 222 68818 10.22071/gsj.2018.68818 FA امیر نعیمی کارشناسی ارشد، گروه زمین‎ساخت، سازمان زمین‎شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران محمدرضا قاسمی دانشیار، پ‍‍‍ژوهشکده علوم زمین، سازمان زمین‎شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران محمدرضا شیخ‎الاسلامی دانشیار، پ‍‍‍ژوهشکده علوم زمین، سازمان زمین‎شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران ابوالفضل حاجی‎حسینی کارشناسی، گروه چینه شناسی، سازمان زمین‎شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران Journal Article 2013 07 29 The Attary Fault is an oblique fault with a mapped length of ~20 km. It is concealed by Quaternary deposits both northeastward and southwestward. However, there is a fault in the north of Kavir-e-Chah Jam that can be considered as the northeast continuation of the Attary Fault in this area. In addition, satellite imagery reveals that the Mayamey Fault System extends southwestward into north of the Kavir-e-Chah Jam. Therefore, the Attary Fault may join the Mayamey Fault System in the north of Kavir-e-Chah Jam and hence reach a length of ~127km, considering the concealed parts. There is another major fault with maximum reported uplift of 4km, called the Peyghambaran Fault, to the northwest of the Attary Fault. To the west, the Peyghambaran Fault is linked to the Semnan Fault. The connection of the Attary Fault to the Peyghambaran Fault, Semnan Fault and Mayamey Fault System leads to creation of a greater fault system that could have served as the boundary between Alborz and Central Iran, despite the fact that the Attary Fault does not represent significant uplift and mostly cuts the Eocene volcanics. Additionally, since the Attary fault steeply dips to SSE (60-75◦), the so-called “positive flower structure” which is widely regarded as the general framework for the Central Alborz has not formed in this part of the range. Our study also shows that a left-lateral motion has been initiated on the Attary Fault following the westward motion of the south Caspian basin in the Late Cenozoic.    گسل عطاری گسلی مورب‎لغز است که طول نقشه‌برداری شده آن در حدود 20 کیلومتر و ادامه شمال خاوری و جنوب باختری آن پوشیده است. با این حال در شمال کویر چاه جام گسلی شکل گرفته است که می‎توان آن را ادامه شمال خاوری گسل عطاری دانست. بررسی تصاویر ماهواره‏ای نشان می‎دهد که سامانه گسلی میامی به طرف جنوب باختر تا شمال کویر چاه جام تداوم دارد. بنابراین می توان پیشنهاد کرد که این سامانه در شمال کویر چاه جام به گسل عطاری می‏پیوندد و با احتساب قسمت‏های از گسل که پوشیده ترسیم شده‏اند؛ درازای گسل عطاری به حدود 127 کیلومتر می‏رسد. در شمال باختر گسل عطاری هم گسل پیغمبران وجود دارد که بیشنیه جابه‌جایی روی آن تا حدود 4 کیلومتر گزارش شده است. گسل پیغمبران به طرف باختر به گسل سمنان متصل می‌شود. از این رو با وجود اینکه گسل عطاری جابه‌جایی زیادی نداشته و به‌طور عمده سنگ‏های آتشفشانی ائوسن را بریده است؛ لیکن از پیوند این گسل با گسل‌های پیغمبران، سمنان و سامانه گسلی میامی یک سامانه گسلی بزرگ‏تر شکل می‏گیرد که می‏توانسته است به عنوان مرز بین ایران مرکزی و البرز عمل کند. همچنین با توجه به اینکه گسل عطاری در جنوب خاوری البرز مرکزی و با شیب زیاد (°75-60) رو به جنوب- جنوب خاور قرار گرفته است؛ به نظر می‏رسد که گل‎ساخت مثبت که عموماً یک چهارچوب کلی برای البرز مرکزی در نظر گرفته می‏شود؛ در این قسمت از البرز شکل نگرفته است. مطالعات همچنین نشان می‏دهند که یک جنبش چپ‌بُر به دنبال حرکت رو به باختر خزر جنوبی در سنوزوسیک پسین روی گسل عطاری پدیدار شده است.<br /> <strong> </strong> http://www.gsjournal.ir/article_68818_afbd5f8942054d76e2e7e76dafe30a38.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Investigations on amphibole origin in olivine-bearing hornblende gabbros from NW of Salmas; NW Iran بررسی منشأ آمفیبول در هورنبلند- گابروهای الیوین‌دار شمال‌باختری سلماس- شمال‌باختری ایران 223 232 49911 10.22071/gsj.2017.80078.1065 FA معصومه آهنگری گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه محسن مؤذن گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2017 03 11 Amphiboles in olivine-bearing hornblende- gabbros from NW of Salmas were crystallized in various textures including oikocryst and interstitial textures in the matrix, outer part of reaction rims around olivine, and at the rim and cleavages of clinopyroxene. On the basis of petrographical and textural studies, amphiboles were formed later than the other minerals in the olivine-bearing hornblende- gabbros. The REE and trace element composition of amphiboles from two different textures including interstitial and matrix amphiboles (group one) and amphiboles after clinopyroxenes (group two), indicate that the studied amphiboles were formed by either crystallization of interstitial melt/fluid or interaction of interstitial melt/fluid with early crystalized minerals such as clinopyroxene and plagioclase. Hence, according to the textural and mineralogical data and trace element composition of amphiboles, olivine-bearing hornblende- gabbros were crystallized at least at two stages. The first stage include fractional crystallization and formation of olivine, clinopyroxene and plagioclase and the second stage was interaction of the relict melt/fluid with early crystalized minerals, specially clinopyroxene and plagioclase and formation of amphibole. آمفیبول‌های موجود در هورنبلند- گابروهای الیوین‌دار در شمال‌باختری سلماس در بافت‌های متعددی همچون اویکوکریست و بین‌بلوری در زمینه سنگ، بیرونی‌ترین قسمت حاشیه‌های واکنشی اطراف الیوین و در حاشیه و محل رخ‌های کلینوپیروکسن‌ها تشکیل شده‌اند. بر اساس مطالعات بافتی و سنگ‌نگاری، این کانی‌ها در مراحل تأخیری‌تر نسبت به دیگر کانی‌های موجود در هورنبلند- گابروهای الیوین‌دار شمال‌باختری سلماس تشکیل شده‌اند. بررسی ترکیب عناصر نادر خاکی و کمیاب آمفیبول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های مورد مطالعه در دو بافت مجزا برای آمفیبول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های موجود در متن سنگ و بین‌بلوری (گروه اول) و آمفیبول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های تشکیل شده در حاشیه و محل رخ‌های کلینوپیروکسن (گروه دوم) بیانگر تشکیل این کانی از تبلور مذاب/سیال بین‌بلوری و یا برهم‌کنش این مذاب/سیال با کانی‌های تشکیل شده در مراحل اولیه همچون کلینوپیروکسن و پلاژیوکلاز است. از اینرو با توجه به داده‌های موجود (روابط بافتی، مجموعه کانیایی و نیز ترکیب عناصر کمیاب آمفیبول‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها)، هورنبلند- گابروهای الیوین‌دار شمال‌باختری سلماس در طی دو مرحله تشکیل شده‌اند. مرحله اول شامل تبلور تفریقی و تشکیل کانی‌های الیوین، کلینوپیروکسن و پلاژیوکلاز بوده و مرحله دوم شامل تأثیر مذاب باقیمانده غنی از آب بر روی کانی‌های متبلور شده در مرحله قبل بویژه کلینوپیروکسن و پلاژیوکلاز و تبلور آمفیبول است. http://www.gsjournal.ir/article_49911_846917a677f98649aa951bc2aed3df13.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Evidence for syn-sedimentary faulting and reduced formation environment of the Ab-Bagh SEDEX-type Zn-Pb deposit, South of Shahreza, Sanandaj-Sirjan zone شواهد گسلش همزمان با رسوب‌گذاری و محیط تشکیل احیایی در کانسار روی و سرب تیپ رسوبی- بروندمی آب باغ، جنوب شهرضا، پهنه سنندج- سیرجان 233 244 68816 10.22071/gsj.2017.68816 FA مهدی موحدنیا دانشجوی دکترا، گروه زمین شناسی اقتصادی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران 0000-0002-9088-4369 ابراهیم راستاد استاد، گروه زمین شناسی اقتصادی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران عبدالرحمان رجبی استادیار، دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران فرانسیسکو ژاویر گونزالز سانز محقق، بخش زمین شناسی دریایی، سازمان زمین شناسی اسپانیا، مادرید، اسپانیا Journal Article 2016 11 29 The Ab-Bagh Zn-Pb deposit is located at the southeastern part of the Malayer-Esfahan metallogenic belt. This deposit is hosted by Upper Jurassic-Lower Cretaceous sedimentary sequence. Zinc and lead mineralization occurred within two horizons. The ore horizon 1 is hosted by Late Jurassic-Early Cretaceous black shale and siltstone. The ore body displays a wedge-like shape and is located close to syn-sedimentary fault. The ore horizon 2 occurs in lower Cretaceous carbonates and includes massive ore,concordant with the host rock layering; Syn-sedimentary faults, half-graben basins and related anoxic environments, had an important role in formation of SEDEX-type Zn-Pb mineralization in the Ab-Bagh and deposition of sulfides. Sedimentary debris flows and syn-sedimentary braccia within host rocks of the Ab-Bagh deposit suggests activity of normal faulting simultaneously with sedimentation of host rock and consequently development of half- graben structures. Formation of half-graben structures is one of the most important factors of redox condition of ore forming environment. This structures led to development of deeper zones within the basin, where anoxic condition were occurred. Trace and rare earth elements geochemistry of host rocks, size of pyrite framboids and presence of organic matter in the host rocks, represent anoxic to euxinic paleo-redox condition of this basin, which is caused by microbial activities and depth of the basin,associated with normal syn-sedimentary fault. Comparison of syn-sedimentary normal faulting and anoxic formation environment of the Ab-Bagh deposit with other SEDEX deposit of Iran, indicates similarity of their formational environment. کانه­زایی روی- سرب تیپ رسوبی- بروندمی آب­باغ در جنوب ­خاوری­ترین بخش­ کمربند فلززایی ملایر- اصفهان، در توالی رسوبی آواری- کربناته ژوراسیک ­بالایی-کرتاسه­ زیرین و کربناته کرتاسه­ زیرین در دو افق کانه­زایی با جایگاه چینه­ای متفاوت تشکیل شده است. افق 1 کانه‌زایی روی- سرب با سنگ میزبان شیل و سیلتستون­ سیاه حاوی مواد آلی با سن ژوراسیک بالایی- کرتاسه زیرین به شکل گوه­ای کشیده و افق 2 کانه­زایی سرب و روی، با سنگ­ میزبان آهکی به سن کرتاسه زیرین به‌صورت هم‎روند با سنگ میزبان و به شکل عدسی تشکیل شده است. گسل­های همزمان با رسوب‌گذاری، حوضه­های نیمه گرابنی و محیط­های احیایی حاصل از فعالیت این گسل­ها در تشکیل کانسار روی و سرب تیپ رسوبی- بروندمی آب­باغ و ته­نشست سولفید­ها نقش اساسی داشته­اند. جریانات واریزه­ای و برش­های همزمان با رسوب‌گذاری در سنگ میزبان­ کانه­زایی و تغییر ضخامت واحدهای چینه­ای در امتداد گسل همزمان با رسوب‎گذاری در کانسار آب­باغ نشان‌دهنده گسلش نرمال در زمان رسوب‌گذاری و تشکیل حوضه­های نیمه گرابنی در محل کانسار است. تشکیل ساختارهای نیمه گرابنی، یکی از عوامل اصلی کنترل‌کننده شرایط اکسایش- کاهشی محیط تشکیل کانسار است که موجب ایجاد بسترهای عمیق­تر درون حوضه شده و شرایط بدون اکسیژن درون این نیمه­گرابن­ها را گسترش و توسعه می­دهد. بررسی ژئوشیمی عناصر کمیاب و نادر خاکی سنگ میزبان، اندازه پیریت­های فرمبوییدال و حضور مواد آلی در سنگ میزبان افق­های کانه­دار کانسار آب­باغ، بیانگر شرایط Anoxic و Euxinic در این حوضه­ است که عمق زیاد حاصل از گسل­های نرمال همزمان با رسوب‌گذاری و فعالیت­های باکتریایی ایجاد شده است. مقایسه شواهد گسل نرمال همزمان با رسوب‌گذاری و همچنین محیط ته­نشست احیایی کانسار آب­باغ  با سایر کانسارهای تیپ رسوبی-بروندمی ایران حاکی از شباهت محیط تشکیل کانسار آب­باغ با این کانسارهاست. http://www.gsjournal.ir/article_68816_2803163d27ac58633fb69d37bff948de.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 The effective factors on the groundwater chemical quality of Qareh-Ziaeddin plain, West Azarbaijan province عوامل موثر بر کیفیت شیمیایی آب زیرزمینی دشت قره ضیاالدین، استان آذربایجان غربی 245 256 49686 10.22071/gsj.2017.79556.1063 FA سمیه اسمعیلی دانشگاه تبریز اصغر اصغری مقدم استاد دانشگاه تبریز 0000-0002-5984-094x رحیم برزگر دانشگاه تبریز نعیمه کاظمیان شرکت آب و فاضلاب استان آذربایجان شرقی Journal Article 2017 03 04 Qareh-Ziaeddin plain is located in the West Azarbaijan province, Northwest of Iran. The aim of this study is to investigate the effective factors and processes on the groundwater chemical quality of Qareh-Ziaeddin plain. For this purpose, 20 water samples were collected from groundwater resources in November 2016 and the concentration of the major ions, nitrate and silica was measured. Also, the pH and electrical conductivity of the samples were measured in the field. In this study, different bivariate and hydrochemical diagrams, chloro-alkaline index, saturation index and inverse modeling were used to achieve the mentioned goal. The results of the bivariate diagrams show that the saltwater intrusion from irrigation return flows, cation exchange, weathering and dissolution of rock minerals specially carbonates, silicates, gypsum and halite, and evaporation process, in a small amount, are the effective factors on the chemical quality of the groundwater in the study area. The calculated Chloro-alkaline indices indicate that these indices are negative in all samples, which reveal the normal ion exchange. The water samples are super-saturated with regards to the carbonate and quartz minerals, whereas are under-saturated with respect to the sulfate and halite minerals. The results of inverse geochemical modeling confirm weathering and dissolution of the carbonate, sulfate and halite minerals and ion exchange in different parts of the aquifer. دشت قره‌ضیاءالدین در شمال‌غرب ایران در استان آذربایجان‌غربی واقع شده است. هدف این مطالعه بررسی عوامل و فرایندهای موثر بر کیفیت شیمیایی آب زیرزمینی دشت قره‌ضیاءالدین می‌باشد. برای این منظور 20 نمونه از آب زیرزمینی با توزیع مناسب در آبان ماه سال 1395 جمع‌آوری شد و غلظت‌ یون‌های اصلی و نیترات و سیلیس آن‌ها در آزمایشگاه اندازه‌گیری گردید. همچنین مقادیر اسیدیته و هدایت الکتریکی نمونه‌ها در صحرا اندازه‌گیری شدند. در این مطالعه از نمودارهای ترکیبی و هیدروشیمیایی مختلف، شاخص کلروآلکالین، شاخص اشباعیت و مدل‌سازی معکوس به منظور دستیابی به هدف مورد اشاره استفاده گردید. نتایج حاصل از نمودارهای ترکیبی نشان می‌دهد که نفوذ آب شور برگشتی از کشاورزی، تعویض کاتیونی، هوازدگی و انحلال سنگ‌ها و کانی‌ها به ویژه کربنات-ها، سیلیکات‌ها، ژیپس و هالیت و فرایند تبخیر از عوامل موثر بر کیفیت شیمیایی آب زیرزمینی منطقه می‌باشند. شاخص‌های کلروآلکالین محاسبه شده بیان می‌کنندکه در تمام نمونه‌های آب این شاخص‌ها منفی می‌باشند که نشان‌گر وقوع تعویض یونی معکوس است. نمونه‌های آب نسبت به کانی‌های کربناته وکوارتز حالت فوق‌اشباع دارند در حالی که نسبت به کانی‌های سولفاته و هالیت تحت‌اشباع هستند. نتایج مدل‌سازی‌های ژئوشیمیایی معکوس وقوع فرایندهای هوازدگی و انحلال کانی‌های کربناته، سولفاته و هالیت و تعویض یونی را در بخش-های مختلف آبخوان تائید می‌کنند. http://www.gsjournal.ir/article_49686_d7e1b0c893d5c87ad54bb54e750d61e2.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Hydrothermal alteration in the Gazestan magnetite-apatite deposit and comparison with other Kiruna-type iron deposits in the Bafq district, Central Iran دگرسانی گرمابی در کانسار آهن-آپاتیت گزستان و مقایسه آن با دیگر کانسارهای آهن ناحیه بافق، ایران مرکزی 257 268 68645 10.22071/gsj.2017.91765.1189 FA رسول سپهری راد دانشجوی دکترا، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-7602-8371 سعید علیرضایی دانشیار، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-6344-3111 امیرمرتضی عظیم زاده استادیار، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران Journal Article 2017 07 12 The Gazestan magnetite-apatite deposit is hosted within an upper Proterozoic-lower Cambrian volcanic-sedimentary sequence, known as Rizu series, in the Bafq district, Central Iran. The Gazestan deposit occurred in intensely altered felsic-intermediate subvolcanic and volcanic host rocks. Field observations, drill core logging, petrographic studies, as well as geochemical and XRD data are indicative of differences in alterations assemblages and temporal/spatial distribution of the alteration products, compared to other iron oxide-apatite deposits in the Bafq district. Unlike many other Bafq district iron deposits, sodic alteration is only locally developed. Similarly, Ca+Fe or actinolitic alteration is poorly developed in Gazestan. Chloritic and sericitic alterations are most closely associated with ore formation in Gazestan. Chlorite commonly associated with magnetite, quartz and calcite in the altered host rocks. The chemical composition of chlorite falls in pycnochlorite and clinochlore fields. Calculated temperature for chlorite formation varies between 324-236 ºC. Sericite occurred both as a proximal alteration in ore zones, and as a distal alteration product in the volcanic and subvolcanic host rocks. Calcic-iron alteration is poorly developed in Gazestan. Potassic alteration marked by development of K- as well as biotite is only locally developed in Gazestan. Boron metasomatism occurs as quartz-tourmaline bands and disseminated grains in altered rocks. The scarcity and local nature of sodic (albitic) and calcic-iron (actinolitic) alterations, and the widespread and proximal chlorite alteration suggest that, compared to most other iron deposits of the Bafq district, Gazestan formed at relatively lower temperatures and possibly shallower depths. کانسار مگنتیت-آپاتیت گزستان در توالی آتشفشانی-رسوبی پروتروزوئیک بالایی-کامبرین زیرین در منطقه بافق در ایران مرکزی تشکیل شده است. میزبان کانی‌سازی در کانسار گزستان، سنگ‌های آتشفشانی و نیمه‌عمیق فلسیک تا حدواسط هستند که به شدت کلریتی و سریسیتی شده‌اند. دگرسانی‌های مرتبط با کانی‌سازی در کانسار گزستان و مقایسه آن با دیگر کانسارها در منطقه بافق، نشانگر تفاوت‌هایی در مجموعه‌های دگرسانی و فراوانی نسبی آنها، شدت، گسترش فضایی و زمان دگرسانی نسبت به کانی‌سازی است. دگرسانی آلبیتی گسترش چندانی در گزستان ندارد و محدود به زون‌های کانی‌سازی است. دگرسانی کلسیمی-آهنی که از بیشتر کانسارهای مگنتیت-آپاتیت منطقه بافق گزارش شده است و نیز دگرسانی پتاسیک در کانسار گزستان کمیاب و فقط به طور محلی دیده می‌شود. متاسوماتیزم بور، به صورت نوارهای کوارتز-تورمالین و نیز بلورهای پراکنده تورمالین خودنمایی می‌کند. در کانسار گزستان، دگرسانی‌های غالب و مرتبط با کانی‌سازی، دگرسانی‌های کلریتی و سریسیتی است. کلریت عمدتاً به صورت جانشینی و نیز به شکل پرکننده درزه‌ها و فضاهای خالی تشکیل شده است. ترکیب کلریت‌ از نوع پیکنوکلریت و کلینوکلر می‌باشد و محدوده دمای تشکیل آن، 324 تا 236 درجه سانتیگراد تعیین شده است. دگرسانی سریسیتی، علاوه بر پهنه‌های کانی‌سازی، در واحدهای سنگی نیمه‌عمیق و آتشفشانی نیز گسترش زیادی دارد. گسترش دگرسانی کلریتی و ارتباط آن با کانی‌سازی، و نبود یا کمبود دگرسانی‌های سدیک و کلسیمی-آهنی، نشان می‌دهد که کانسار گزستان، نسبت به سایر کانسارهای آهن ایران مرکزی، احتمالاً در دمای پائین‌تر و در بخش‌های کم‌عمق سیستم‌های کانی‌سازی نوع اکسید آهن-آپاتیت، بر اساس مدل‌های زایشی این کانسارها، تشکیل شده است. http://www.gsjournal.ir/article_68645_b28edfff2e95646d396b275666bd458b.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Thermobarometry and tectonic setting of Gasht-e-Rudkhan metapelites, Gasht metamorphic complex, west of Rasht دما- فشارسنجی و جایگاه تکتونیکی متاپلیت‌های منطقه گشت رودخان (مجموعه دگرگونی گشت، غرب رشت) 269 280 50054 10.22071/gsj.2017.77110.1024 FA صغری رزاقی کارشناس ارشد پترولوژی دانشگاه بین المللی امام خمینی محسن نصرآّبادی عضو هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه بین المللی امام خمینی کاظم قلی زاده دانشجوی دکتری زمین شناسی اقتصادی دانشگاه شهید بهشتی زینب داوودی گروه زمین شناسی دانشگاه بین المللی امام خمینی Journal Article 2017 02 05 The Gash metamorphic complex is situated at the west of Rasht city. Gasht-e-Rodkhan metamorphic rocks are considered as a part of this metamorphic complex. Metapelites (schist, gneiss and migmatite) are the most important lithological unit of the Gasht-e-Rodkhan area. Index minerals consist of staurolite, garnet, sillimanite and kyanite. The main rock forming minerals of muscovite-free melanosome of migmatites are sillimanite and biotite. There is garnet in some melanosome as well. Quartz, K-feldspar and plagioclase are the rock forming minerals of leucosome. Tourmaline, garnet, muscovite and sillimanite are accessory minerals. Average pressure and temperature calculated by Thermocalc software and conventional thermobarometers for schist, gneiss and migmatite samples are 8.6 Kb, 630°C; 6.7 Kb, 650°C and 6.3 Kb, 720°C respectively. Mineralogical parageneses and geothermal gradient resulted from thermobarometry calculations of the Gasht-e-Rodkhan metapelites are compatible with metamorphic Barrovian gradient or orogenic type. Gash complex probably represents metamorphic rocks of medium crustal depth of a collisional tectonic setting between Alborz block and Turan plate. Partial melting of metapelites and generation of associated leucogranites have taken place as a consequence of muscovite dehydration melting. مجموعه دگرگونی گشت در باختر رشت واقع است. سنگ‌های دگرگونی گشت رودخان بخشی از این مجموعه دگرگونی محسوب می‌شود. متاپلیت‌ها (شیست، گنیس و میگماتیت) مهمترین واحد سنگی منطقه گشت رودخان می‌باشند. کانی‌های شاخص شامل استارولیت، گارنت، سیلیمانیت و کیانیت هستند. میگماتیت‌ها عمدتاً از نوع متاتکسیت بوده و ساختارهای استروماتیکی، لکه‌ای، چین‌خورده و شبکه‌ای نشان می‌دهند. کانی‌های سنگ‌ساز اصلی ملانوسوم عاری از مسکویت میگماتیت‌ها، سیلیمانیت و بیوتیت می‌باشند. در ملانوسوم بعضی از نمونه‌ها گارنت نیز وجود دارد. کانی‌های سنگ‌ساز لوکوسوم کوارتز، فلدسپارآلکالن و پلاژیوکلاز است. تورمالین، گارنت، مسکویت و سیلیمانیت کانی‌های فرعی لوکوسوم هستند. میانگین دما و فشار دگرگونی محاسبه شده، توسط نرم‌افزار ترموکالک و دما- فشارسنج‌های قراردادی برای نمونه‌های شیستی، گنیسی و میگماتیتی به ترتیب 6/8 و 630، ، 7/6 و 650 و 3/6 کیلوبار و 720 درجه سانتی‌گراد است. <br /> پاراژنزهای کانی‌شناسی و گرادیان زمین‌گرمایی منتج از محاسبات دما- فشارسنجی متاپلیت‌های گشت رودخان، با گرادیان دگرگونی نوع بارووین یا کوهزایی مطابقت دارد. احتمالاً مجموعه گشت، بیانگر سنگ‌های دگرگونی اعماق متوسط پوسته‌ای، جایگاه تکتونیکی برخوردی بین بلوک البرز و صفحه توران می‌باشد که بر اثر واکنش آب‌زدایی مسکویت، ذوب‌بخشی متاپلیت‌ها و تشکیل لوکوگرانیت‌های هم‌جوار روی داده است. http://www.gsjournal.ir/article_50054_4c4d7d721cf9a48f1edb88443bd1e863.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Evaluation of the effect of adding lime to shear strength parameters of clay- geosynthetic interface بررسی تاثیر افزودن آهک بر پارامتر‌های مقاومت برشی فصل مشترک خاک رس- ژئوسنتتیک 281 292 49667 10.22071/gsj.2017.81999.1080 FA نازنین محبوبی مطلق گروه ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی،تهران،ایران احمد رضا محبوبی اردکانی گروه ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2017 04 13 There are different methods to improve the technical characteristic of problematic soils. Stabilizing with lime and reinforcing by high tensile strength elements are among the improvement techniques.. The use of geosynthetics to improve the engineering properties of various types of soil is well accepted now. Most of the studies have been limited to coarse-grained soils and few studies has been done on the feasibility of geosynthetic reinforcement on cohesive soils. Due to the positive effects of adding lime to fine-grained soils and their reinforcement by geosynthetic, concurrent effects of these methods can develop the usage of fine-grained soils. In the current research, clay samples have been stabilized with 0, 2, 4 and 6 % of lime and reinforced with geosynthetic (geotextile and geogrid) and cured for 1 and 7 days and then subjected to direct shear test. To investigate the soil-geosynthetic interface parameters and reinforcement efficiency, the direct shear tests were done on reinforced samples with geotextile and two groups of reinforced samples with and without transverse members of geogrids. The test results reveal that stabilization with lime increases shear strength and it is also increased with curing time. The shear strength of reinforced samples is higher than that of unreinforced samples, and under the same normal stress the shear resistance of the soil reinforced by geogrid is higher than of that reinforced by geotextile. Under the same curing time, the highest shear strength and reinforcement efficiency is achieved in samples reinforced and stabilized with 4% of lime and they are also increased with increasing curing duration. روش‌های گوناگونی برای اصلاح مشخصات فنی خاک‌های مسئله‌دار وجود دارد. از جمله تکنیک‌های بهسازی خاک‌ها می‌توان به تثبیت با آهک و تسلیح با المان‌هایی با مقاومت کششی بالا اشاره کرد. اضافه کردن آهک به رس سبب انجام واکنش‌هایی می‌گردد که منجر به بهبود خواص اولیه خاک می‌‌شوند. امـروزه اسـتفاده از ژئوسینتتیک‌ها برای بهبود ویژگی‌های مهندسی انواع مختلف خاک‌‌ها به خوبی پذیرفته شده است. اکثر مطالعات محدود به خاک‌های درشت دانه بوده و تحقیقـات و مطالعـات انـدکی در خصـوص امکـان پـذیری استفاده از مسلح کننده‌ها در خاک‌های چسبنده انجام یافته است. با توجه به اثرات مثبت افزودن آهک به خاک‌های ریزدانه و تسلیح این خاک‌‌ها توسط ژئوسنتتیک، اثرات توام این روش‌ها احتمالا بتواند کاربرد‌‌های خاک‌های ریزدانه را گسترده‌تر نماید. در این پژوهش خاک رسی با درصد‌‌های مختلف آهک (0، 2، 4 و 6) تثبیت و با ژئوسنتتیک مسلح گردیده و پس از 1 و 7 روز عمل‌آوری تحت آزمایش برش مستقیم قرار گرفته‌اند. جهت صحت سنجی روابط ارائه شده برای حصول پارامتر‌های فصل مشترک خاک-ژئوسنتتیک و بازده مسلح سازی، آزمایش‌ها در دو گروه نمونه‌های مسلح شده با ژئوگرید با و بدون اعضای متقاطع عرضی آن و همچنین مسلح شده با ژئوتکستایل انجام شده است. نتایج نشان می‌دهد که نمونه‌های رس- ژئوتکستایل و ژئوگرید در مقایسه با نمونه‌های رس مقاومت برشی بیشتری را نشان می‌دهد. در زمان عمل‌آوری یکسان، بیشترین مقاومت برشی و بازده مسلح سازی در نمونه‌های تثبیت شده با 4% آهک و مسلح شده با ژئوسنتتیک به دست آمده و این مقاومت و بازده با افزایش زمان عمل‌آوری افزایش می‌یابد. http://www.gsjournal.ir/article_49667_06c9a09edab8c0ccc4092e96d0ec8eae.pdf

سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور فصلنامه علمی علوم زمین 1023-7429 27 108 2018 08 23 Investigation on concentration of heavy and rare elements in active hydrothermal fluids in the geothermal field, south of Mount Sabalan, Ardebil province, NW Iran بررسی مقادیر تمرکز عناصر سنگین و کمیاب در سیالات گرمابی فعال در میدان زمین گرمایی، جنوب کوه سبلان، استان اردبیل، شمال باختر ایران 293 302 68815 10.22071/gsj.2018.68815 FA رحیم معصومی دانشجوی دکترا، گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران علی‎اصغر کلاگری استاد، گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران کمال سیاه‎چشم 3استادیار، گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران سهیل پُرخیال استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران Journal Article 2016 12 14 The geothermal field at the south of Mount Sabalan is a part of the geothermal system of the Sabalan volcano region wherein manifestations of young volcanic activities including hot springs and surficial steams are observable. The surficial hydrothermal fluids in this area show maximum temperature of 77°C, pH range of 6.4-7.4, and maximum TDS values of 7006 mg/l. Generally, these waters are divided compositionally into two groups. The first are mainly Na-Cl waters while the second are chiefly Ca-Na-HCO₃ waters. The rare and heavy elements in these fluids are principally boron, lithium, rubidium, cesium, arsenic, and mercury whose maximum abundances are 33511, 14265, 3418, 10366, and 5 ppb, respectively. Considering the lithologic units in the area, vast hydrothermal fluid activities, and wide-spread alteration zones, boron-bearing minerals were regarded to be as the major sources of this element, which was leached and transported by geothermal fluids. Boron concentration in these fluids is controlled in part by fixation in clay minerals. Further considerations in geochemical behavior of the rare and heavy elements in this geothermal field demonstrated that lithium and rubidium were absorbed by quartz and clay minerals, respectively at temperatures <300°C, and also Cl^- ion played a main role for transportation of mercury. Although the concentration values of B, Hg, As, and Li in the geothermal fluids of the studied area are not high enough to warrant the potential economic mineralization for these elements, the presence of these elements in these hot waters was recognized to be very consequential from two environmental respects; firstly because these geothermal waters are being directly used for swimming and bathing in the area, and secondly they may act as hazardous pollutant sources when mixed with the underground and drinking waters. میدان زمین­گرمایی در جنوب کوه سبلان قسمتی از سیستم زمین­گرمایی ناحیه کوه آتشفشانی سبلان است که در آن مظاهر فعالیت‌های آتشفشانی جوان از قبیل چشمه­های آب­گرم و بخارات سطحی دیده می‌شوند. سیالات گرمابی سطحی در این منطقه بیشینه دمای 77 درجه سانتی­گراد و بازه pH از 4/6 تا 4/7 و بیشینه TDS 7006 میلی­گرم بر لیتر را نشان می­دهند. این آب­ها به طور کلی از نظر ترکیبی به دو دسته تقسیم می‎شوند. دسته اول عمدتاً آب‌هایی با ترکیب Na-Cl و دسته دوم به طور عمده آب‎هایی با ترکیب Ca-Na-HCO₃ هستند. عناصر کمیاب و سنگین در این سیالات عمدتاً شامل بور، لیتیوم، روبیدیم، سزیم، آرسنیک و جیوه بوده که بیشینه فراوانی آنها به ترتیب 33511، 14265، 10366، 4159 و 5 ppb است. با در نظر گرفتن واحدهای سنگ‎شناختی منطقه و نیز فعالیت گسترده سیالات گرمابی و وجود زون‌های دگرسانی­ گسترده، کانی­های حاوی بور به عنوان منبع اصلی این عنصر در نظر گرفته شد که توسط سیالات زمین­گرمایی آبشویی و حمل شد. غلظت این عنصر تا اندازه‌ای با تثبیت در کانی‌های رسی کنترل می‌شود.  بررسی‌های بیشتر رفتار ژئوشیمیایی عناصر کمیاب و سنگین در این میدان زمین‌گرمایی نشان داد که جذب لیتیم توسط کوارتز و جذب روبیدیم توسط کانی­های رسی در دماهای کمتر از 300 درجه سانتی­گراد صورت گرفته و یون کلراید در حمل جیوه  نقش اصلی را ایفا کرده است. گرچه مقادیر غلظت بور، جیوه، آرسنیک و لیتیم به قدر کافی بالا نیست که بتواند کانه‌زایی اقتصادی احتمالی را برای این عناصر ضمانت کند؛ ولی حضور این عناصر در این آب‌های داغ از دو جنبه محیط زیستی بسیار مهم تشخیص داده شدند؛ اولاً به خاطر اینکه از این آب‌ها مستقیماً برای استحمام در منطقه استفاده می‎شود؛ ثانیاً این آب‎ها ممکن است هنگام اختلاط با آب‌های زیرزمینی و آشامیدنی به عنوان یک منبع آلاینده خطرناک عمل کنند. http://www.gsjournal.ir/article_68815_b630d97460c4d5807197d28fe2d3b849.pdf