هر روش ژئوفیزیکی مزایا و معایب ویژه خود را دارد. تلفیق نتایج حاصل از برداشت به روش‌های مختلف ژئوفیزیکی سبب پوشش نقطه ضعف هر روش به وسیله روش‌های دیگر می‌شود. به همین دلیل بررسی‌های مختلف اکتشافی، مهندسی، زیست محیطی و غیره با استفاده از چندین روش مختلف ژئوفیزیکی، معمولاً نتایج معتبرتری را در اختیار قرار می‌دهند. در این پژوهش نیز سعی شده است تا با تلفیق نتایج برداشت به روش‌های توموگرافی مقاومت ویژه الکتریکی (ERT)و رادار نفوذی به زمین (GPR) به بررسی نقاط قوت و ضعف هر یک از این دو روش‌ پرداخته و در پایان، در نتیجه تلفیق نتایج، تفسیر دقیق‌تر و با اطمینان بالاتری ارائه شود. روش ERT یکی از روش‌های برداشت بهینه از زیرمجموعه‌های روش مقاومت ویژه است که در مناطق با زمین‌شناسی پیچیده نتایج قابل اتکایی را در اختیار قرار می‌دهد. روش GPR نیز از روش‌های غیر مخرب ژئوفیزیکی با قدرت تفکیک بالا است که در آن با ارسال امواج الکترومغناطیس بسامد بالا به زمین و ثبت امواج بازتابی از فصل مشترک لایه‌های زیر سطحی، به بررسی‌ زیر سطح زمین در ژرفای کم پرداخته می‌شود. در این پژوهش، قنات به عنوان هدفی مناسب برای شناسایی با این دو روش انتخاب و سپس، برداشت‌های ERT و GPR بر روی منطقه دربرگیرنده هدف مزبور انجام شد. نتایج حاصل از پردازش، مدل‌سازی و تفسیر داده‌های برداشت شده نشان داد که از نقطه نظر مقایسه دو روش یادشده، روش GPR قدرت تفکیک بالاتری دارد ولی روش ERT دارای ژرفای نفوذ بیشتری است. این دو روش در نشان دادن پدیده‌هایی مانند وجود حفرات، تغییرات در ابعاد ذرات و نیز نفوذ رطوبت توافق و همخوانی خوبی دارند. همچنین با تلفیق نتایج حاصل از این دو روش با یکدیگر مشخص شد که دقت و اطمینان تفسیر به طور قابل ملاحظه‌ای افزایش ‌می‌یابد.