برتری روش میانگین متحرک مرتبه سوم نسبت به روش میانگین متحرک مرتبه دوم جهت تخمین شکل و عمق بی‌هنجاری های مغناطیسی مدفون

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، گروه علوم زمین، دانشگاه آزاد اسلامی، علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران

2 استادیار، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، گروه علوم زمین، دانشگاه آزاد اسلامی، علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران

3 استادیار، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، کروه علوم زمین، دانشگاه آزاد اسلامی، علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران

10.22071/gsj.2021.297803.1926

چکیده

روش‌های ژئوفیزیکی جهت مطالعه خصوصیات میدان‌های فیزیکی قابل انتشار ناشی از بی هنجاری‌های داخل زمین بنیان نهاده شده‌اند. در مطالعات ژئوفیزیکی معمولا هدف آشکارسازی ناهمگنی‌های داخل زمین با استفاده از کمیت‌های فیزیکی اندازه‌گیری شده در سطح زمین می‌باشد. ژئوفیزیک می‌کوشد ساختمان داخلی زمین و ویژگی‌های آن را با استفاده از چنین داده‌هایی بازسازی کند. تحقیق حاضر که به روش میانگین متحرک مرتبه سوم معروف است، حل یک مساله وارون جهت برآورد همزمان شکل و عمق بی‌هنجاری‌های مغناطیسی باقیمانده می‌باشد که با مدلسازی مصنوعی بر روی اشکال هندسی مختلف کارایی این روش را نسبت به روش میانگین متحرک مرتبه دوم نشان می‌دهد. همچنین عملکرد این روش با نمونه‌ای از عملیات برداشت صحرایی در سایت ژئوفیزیک سازمان زمین شناسی اعتبار سنجی می‌شود. این روش، یک رابطه غیرخطی بین عمق و فاکتور شکل بی‌هنجاری با طول پنجره‌های متوالی در هفت نقطه محاسبه می‌کند. نتایج نشان داد، با توجه به تعداد جملات ریاضی بیشتر، برای داده‌های بدون نوفه بسیار دقیق و برای داده‌های نوفه‌ای با درصد خطای کمتر و آستانه نوفه بالاتر، از دقت بیشتری نسبت به روش میانگین متحرک مرتبه دوم برخوردار است. همچنین این روش برای داده‌های مغناطیسی واقعی نیز تطابق خوبی (5 درصد خطای تخمین عمق) از خود نشان داد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات