در این مقاله با استفاده از تداخل سنجی راداری، میدان تغییر شکل ناشی از حرکات بعدلرزهای بم در بازه زمانی 2004 تا 2010 به دست آمده است. بدین منظور از تکنیک پراکنش کنندههای دائمی برای تولید سری زمانی جابهجاییها استفاده شده است. این تکنیک در مواردی که نرخ جابهجایی در منطقه کم بوده و پیکسلها دچار عدم همبستگی زمانی میشوند مفید است. همچنین خطای توپوگرافی باقیمانده و اثر اتمسفر را تا حدود زیادی تصحیح میکند. به دلیل نرخ پایین جابهجاییهای بعدلرزهای این تکنیک برای اندازهگیری تغییر شکل سطح زمین بسیار مناسب خواهد بود. بررسی نتایج تغییر شکل پس از زمینلرزه نشان میدهد، ماکزیمم مقدار جابهجایی در جهت خط دید ماهواره و خلاف جهت خط دید ماهواره، به ترتیب 5/0±5/4 و 5/0±3/4- سانتیمتر است. بررسی میدان جابهجایی به دست آمده در این بازه زمانی بعد از زلزله، آهنگ کاهشی جابهجاییها و نزدیک شدن به حالت میان لرزهای را نشان میدهد. همچنین نتایج حاصل از مدلسازی حرکت بعدلرزهای، نشاندهنده برازش توابع لگاریتمی و نمایی به میدان جابهجایی بهدست آمده است.
شکرزاده,سمانه , وثوقی,بهزاد و آمیغپی,معصومه . (1393). مطالعه میدان تغییر شکل بعدلرزهای زمینلرزه 1382 بم با استفاده از تکنیک پراکنش کننده-های دائمی. فصلنامه علمی علوم زمین, 24(94- زمین ساخت), 209-216. doi: 10.22071/gsj.2015.43414
MLA
شکرزاده,سمانه , , وثوقی,بهزاد , و آمیغپی,معصومه . "مطالعه میدان تغییر شکل بعدلرزهای زمینلرزه 1382 بم با استفاده از تکنیک پراکنش کننده-های دائمی", فصلنامه علمی علوم زمین, 24, 94- زمین ساخت, 1393, 209-216. doi: 10.22071/gsj.2015.43414
HARVARD
شکرزاده سمانه, وثوقی بهزاد, آمیغپی معصومه. (1393). 'مطالعه میدان تغییر شکل بعدلرزهای زمینلرزه 1382 بم با استفاده از تکنیک پراکنش کننده-های دائمی', فصلنامه علمی علوم زمین, 24(94- زمین ساخت), pp. 209-216. doi: 10.22071/gsj.2015.43414
CHICAGO
سمانه شکرزاده, بهزاد وثوقی و معصومه آمیغپی, "مطالعه میدان تغییر شکل بعدلرزهای زمینلرزه 1382 بم با استفاده از تکنیک پراکنش کننده-های دائمی," فصلنامه علمی علوم زمین, 24 94- زمین ساخت (1393): 209-216, doi: 10.22071/gsj.2015.43414
VANCOUVER
شکرزاده سمانه, وثوقی بهزاد, آمیغپی معصومه. مطالعه میدان تغییر شکل بعدلرزهای زمینلرزه 1382 بم با استفاده از تکنیک پراکنش کننده-های دائمی. علوم زمین, 1393; 24(94- زمین ساخت): 209-216. doi: 10.22071/gsj.2015.43414
