مدتی بود که فصلنامه علوم زمین گرفتار به اصطلاح «پروسه»ها و دستاندازهای اداری شده بود و برای تامین بودجه چاپ و نشر آن مشکلاتی سر راه این فصلنامه قرار گرفته بود، که به همت مسئولین محترم سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور این گیر رفع شده است. ضمن پوزش از دوستان گرانقدر این نشریه علمی-پژوهشی وعده ما به این که مانند گذشته فصلنامه را بهروز نموده و پس از این به موقع آن را به انجام رسانده و تقدیمتان کنیم انشاا... .
در این ایام فترت و تاخیر فصلنامه بر حسب اتفاق آماری به دستمان رسید که بسیار جالب و قابل تامل و بررسی بود. شما هم به این اعداد و ارقام توجه فرمایید.
در ایران حدود 83 مرکز عالی (اعم از دولتی و غیردولتی، دانشگاه یا مرکز آموزش عالی) وجود دارند که در رشتههای زمینشناسی و معدن دانشجوی کارشناسی میپذیرند و حداقل نیمی از آنها کارشناسی ارشد و بعضیها هم دکترا. با یک حساب سرانگشتی و با فرض این که در کارشناسی سالانه هر موسسه عالی آموزشی فقط 30 نفر (بعضیها تا 60 نفر هم آمار پذیرش دارند) فارغالتحصیل روانه بازار کار کنند رقمی بالغ بر 2400 نفر در سال خواهد شد. بر این تعداد اگر 1000 نفر کارشناسی ارشد را هم اضافه بنمائیم میرسیم به عدد 3400 نفر.
این از نظر توان و ظرفیت پذیرش دانشجویان بسیار قابل توجه میباشد به گونهای که به جرات میتوان گفت کمتر کشوری در دنیا سراغ داریم که این تعداد زمینشناس و معدنشناس را در یک سال به بازار کار روانه مینماید که از این دیدگاه واقعا مبارک است ولی این یک طرف سکه است، آن طرف سکه این است که برای بکار گرفتن این نیروی عظیم چه فکری شده؟ آیا مجموع ادارات، سازمانها و شرکتها اعم از دولتی و بخش خصوصی ما توان جذب این تعداد فارغالتحصیل جوان جویای نام را دارند؟ در عمل میبینیم که جواب منفی است و نتیجه این که هر سال بر تعداد بیکاران دانشآموخته این حرفه افزوده میشود. بر کسی عواقب وخیم این نقیصه هم پوشیده نیست و ادامه کار دورنمای مطلوبی را ترسیم نمینماید. بحث این که به گفته یکی از مسئولین آموزش عالی «دانشگاه دیده بیکار بهتر از دانشگاه ندیده بیکار است» از حوصله این مقاله خارج است، ولی آیا بهتر نیست، قبل از این که مناری ساخته شود فکری هم برای گودال جایگیری آن در نظر بگیریم؟ برای این که با تورم فارغالتحصیل و بیکاران رشتههای زمینشناسی و معدن بیشتر آشنا شوید در اطراف بهمن ماه که همایش سالانه زمینشناسی در سازمان برگزار خواهد شد سری به سازمان زمینشناسی بزنید و خیل عظیم فارغالتحصیلان و دانشجویانی را که به این همایش میآیند از نزدیک ببینید و اگر وقت داشتید پای درد دل بعضی از آنها هم بنشینید.