با آمدن فصل پاییز، فصلنامه علوم زمین در آستانه پانزده سالگی قرار گرفته است. بذر نهالی که در 14 سال پیش (شماره اول پاییز 1370) به نام فصلنامه علوم زمین کاشته شد. اینک نهال پر افتخاری در زمینه نشریات علوم زمین کشور شده که می‌رود در آینده به درخت تنومندی تبدیل گردد.
برای ما دست اندر‌کاران انتشار این فصلنامه در آغاز کمتر تصور می‌رفت که این بار گران به منزل برسد، به گونه‌ای که  به‌رغم قرارگیری مشکلات فراوان سر راه این نشریه‌، توانستم 14 سال آن‌را مرتب به چاپ برسانیم و در اختیار علاقمندان و مخاطبان قرار دهیم. واقعیت این است که نشریات علمی- پژوهشی در کشور ما هنوز جایگاه واقعی را پیدا نکرده و اغلب شاهد آن هستیم که بسیاری از آنها در همان شماره‌های اول متوقف می‌شوند و به قول ظریفی «شماره اول و آخر آنها یکی می‌شود». حال وقتی می‌بینیم فصلنامه‌ای در طول زمانی نسبتا طولانی به‌طور مرتب چاپ و منتشر می‌شود و در این فاصله زمانی به عنوان یکی از معدود فصلنامه‌های علمی- پژوهشی علوم زمین از سوی وزارت علوم  و تحقیقات  و فناوری مورد تأیید قرار می‌گیرد، امیدها و انگیزه‌ها در تداوم این راه و کوشش در هرچه پر بارتر نمودن آن دو چندان می‌شود.
آمار و ارقامی که ما داریم نشان می‌دهد، فصلنامه‌ای که در شماره‌های اولیه با کمبود مقاله روبرو بود و به واقع نگرانی‌هایی نیز به‌همراه داشت،‌اینک به برکت وجود دانش‌آموختگان و جوانان جویای نام این رشته از علوم پایه،‌کثرت مقالات رسیده و در نوبت چاپ به حدی است که سبب شده شورای نویسندگان در انتخاب مقالات و اولویت چاپ آنها صافیهای ریزتری را به کارگیرد که همین امر اثر مثبت و مستقیمی در بالا رفتن کیفیت فصلنامه داشته است. نکته مهم دیگری که در اینجا بازگویی آن خالی از لطف نیست،‌ این است که قبل از انتشار فصلنامه علوم زمین دستیابی به بسیاری از دانسته‌هایی که طی 30 سال فعالیت دوستان زمین‌شناس و معدن شناسان بدست آمده بود،‌ عملا غیر ممکن و یا به سختی صورت می‌گرفت که علت آن را می‌توان فقط در نبودن فضایی این چنین جستجو کرد و به عبارت دیگر نشریه‌ای که همگانی باشد و جوابگوی خواسته‌های مخاطبان پژوهشگر از علوم زمین باشد وجود نداشت، ولی فصلنامه علوم زمین اکنون این افتخار را دارد که به‌عنوان نشریه‌ای وزین بخش عمده‌ای از اطلاع رسانی زمین‌شناسی و معدن و شاخه‌های وابسته به‌آن را در اختیار دانش پژوهان،‌ علاقمندان، نه تنها در سطح کشور‌، بلکه با وارد شدن در سایتهایی مانند Georef ، بسیاری از هم وطنان خارج از کشور و خارجیان نیازمند به داشتن دانسته‌های کشورمان در زمینه علوم زمین نیز می‌توانند از این اطلاع رسانی بهره‌گیری نمایند.
و کلام آخر این که موفقیت بدست نمی‌آمد، مگر با همراهی و همکاریهای شما دوستان گرامی که با ارسال مقالات ارزشمندتان، ضامن بقا و تداوم انتشار فصلنامه شدید،‌ که در اینجا جا دارد از همه کسانی که در این مدت به نحوی ما را در این راه یاری داده‌اند سپاسگزاری نماییم.