فصلنامه علمی علوم زمین

فصلنامه علمی علوم زمین

موقعیت چینه‌شناسی عضوهای ۱ و ۶ سازند خوش‌ییلاق با استفاده از فون کنودونتی و معرفی سه زون کنودونتی از عضو ۶

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
1 دانشگاه صنعت نفت
2 دانشگاه فردوسی مشهد
چکیده
سازند خوش‌ییلاق یکی از واحدهای فسیلیفر البرز خاوری است که سن آن را، به تفاوت، از امسین تا تورنزین ذکر کرده‌اند. بیشترین اختلاف آرا در مورد موقعیت چینهشناسی سازند خوش‌ییلاق به تحتانی‌ترین و فوقانی‌ترین عضوهای آن مربوط می‌شود.
کنودونت‌های حاصل از عضو ۱ سازند خوش‌ییلاق شامل جنس‌های criodus و Eognathodus است که از این میان گونه Eognathodus bipennatus مشخص دونین میانی است.
در عضو ٦ سازند خوش‌ییلاق وجود گونه Polygnathus delicatus همراه با زیر گونه Bispathodus aculeatus aculeatus در بخش میانی این عضو، زون costatus در فامنین را مشخص می‌کند. همچنین در بخش بالایی این عضو، وجود گونۀ Dollymae boukeart حاکی از زون dollmae boukaerti (تورنزین میانی)، و حضور زیرگونه Scaliognathus anchoralis anchoralis در رأس این سازند بیانگر زون anchoralis latus (تورنزین بالایی) است.
موضوعات

 عاشوری، علیرضا، ۱۳۶۹. «بازنگری در موقعیت چینه‌شناسی ممبر 1 سازند خوش ییلاق»، خلاصه مقالات نهمین گردهمایی علوم زمین، سازمان زمینشناسی کشور.
عاشوری، علیرضا، ۱۳۷۲. «بازنگری در مورد فوقانی‌ترین سازند خوش‌ییلاق، معرفی دو زون کنودونتی و نظری اجمالی به تحتانی‌ترین ممبر این سازند». مجموعه مقالات دوازدهمین گردهمایی علوم زمین، سازمان زمینشناسی کشور.
علوی نایینی، منصور، ۱۳۷۲. چینهشناسی پالئوزوییک ایران، طرح تدوین کتاب زمینشناسی ایران، سازمان زمین‌شناسی کشور.
قویدل سیوکی، محمد، ۱۳۷۰، پالینواستراتیگرافی و پالینوژئوگرافی سازندهای پادها و خوش‌ییلاق واقع در ناحیه خوش‌ییلاق، مجموعه مقالات دهمین گردهمایی علوم زمین، سازمان زمینشناسی کشور.
  
Ahmadzadeh Heravi, M. 1975. Stratigraphie und Fauna in Devon des ostichen Elburs (Iran). Clausthaler geol. Abh., 23: 114 pp. Clausthal- Zellerfeld.
Ashouri, A.-R. 1990. Devonian and Carboniferous Conodont faunas from Iran. Unpublished ph. D. Thesis, University of Hull, England.
Bozorgnia, F. 1973. Paleozoic foraminiferal biostratigraphy of Central and East Albor Mountains, Iran. Nat. Iran. Oil Comp., geol. Labor., 4: 158 pp. Tehran.
Brice, D., Ienny, I., Stampfeli, G. et Bigey, F. 1978. Le Devonian. de l'Elbourz oriental: stratigraphie, paleontologie (Brachiopodes et Bryozoairs), Paleogeographie. Riv. Ital. Paleont. Stratigr., 84: 56 pp.
 Hamdi, B. & Janvier, P. 1981. Some conodonts and fish remain from Lower Devonian (lower part of the Khoshyeilagh Formation) of North East Shahrud, Iran. Geol. Surv. Iran, 49: 195- 210 pp. Tehran.
Sandberg, C. A. & Ziegler, W. 1979. Taxonomy and biofacies of important conodonts of Late Devonian styriacus Zone, United States, and Germany. Geol. et palaeont., 13: 173-212 pp.
Weddige, K. 1983. New Stratigraphic data on Devonian and Carboniferous formations from the Binalud and Ozback-Kuh Mountains, NE Iran. Geol. Sur. Iran, 51: 105- 117 pp. Tehran.
Weddige, K. 1984. Zur Stratigraphie und Palaeogeographie des Devons und Karbons von N/E Iran. Senck. leth., 52: 179-223 pp.
Ziegler, W. (ed.). 1975. Catalogue of Conodonts II: 404 pp. Stuttgart.
Ziegler, W. (ed.). 1977. Catalogue of conodonts Ill: 574 pp. Stuttgart.
Ziegler, W. (ed.). 1991. Catalogue of conodonts V: 212 pp. Stuttgart.
دوره 4، شماره 13
پاییز 1373، سال چهارم، شماره 13
زمستان 1373
صفحه 64-71