فصلنامه علمی علوم زمین

فصلنامه علمی علوم زمین

ویژگی های پتروگرافی و ژئوشیمیایی کانی های کلریت و اپیدوت در زون دگرسانی پروپیلیتی، کانسار مس-مولیبدن±طلا میدوک، استان کرمان، رهیافتی برای Vectoring سیستم های پورفیری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه زمین شناسی معدنی و آب، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه زمین شناسی معدنی و آب،دانشکده علوم زمین ،دانشگاه شهید بهشتی،تهران، ایران.
3 گروه علوم و مهندسی زمین، امپریال کالج لندن، خیابان اگزیبیشن، لندن SW7 2AZ، بریتانیا.
4 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
5 مدیریت اکتشاف و توسعه مواد معدنی، شرکت ملی صنایع مس ایران، ایران
10.22071/gsj.2026.586398.2257
چکیده
کانی‌سازی در کانسار میدوک در ارتباط با دو توده نفوذی با ترکیب کوارتز دیوریتی-کوارتز مونزونیتی و توده گرانودیوریتی می‌باشد که به درون سنگ‌های آتشفشانی–رسوبی ائوسن نفوذ کرده‌اند. کلریت‌ها عمدتاً از نوع کلینوکلر می‌باشند و ترکیب آن‌ها بازتاب‌دهنده‌ی دو مکانیزم اصلی جانشینی است: (۱) جانشینی جفت‌شده‌ی چرماکیتی و (۲) جانشینی قوی بین Mg2+ و Fe2+ که بیانگر محلول جامد بین این دو عنصر است. اپیدوت‌ها ترکیب میانی بین کلینوزوئسیت و اپیدوت واقعی دارند و تغییرات آن‌ها تحت کنترل جانشینی کامل Al³⁺ با Fe³⁺ در مکان‌های اکتاهدری است؛ فرآیندی که حضور شرایط اکسیدکننده در سیستم پورفیری میدوک را تأیید می‌کند. نبود همبستگی معنادار میان Mn با Fe و Al نشان می‌دهد که Mn عمدتاً به‌صورت Mn²⁺ وارد ساختار اپیدوت شده است. غلظت Fe در کلریت نزدیک به مرکز کانی‌سازی افزایش یافته و Mg روند کاهشی نشان می‌دهد که با سایر کانسارها همخوانی ندارد و ممکن است ناشی از دگرسانی سریسیتی باشد. با حرکت از حاشیه به مرکز و افزایش دما، Al افزایش و Si کاهش می‌یابد. در اپیدوت، Fe3+ و Al تغییرات معکوس با فاصله از مرکز نشان می‌دهند. در مجموع، این الگوها شاخص شرایط سیالات گرمابی و ابزار برداری به سوی کانی‌سازی هستند.
کلیدواژه‌ها
موضوعات


مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 23 شهریور 1405