بررسی تغییرات سطح نسبی آب دریا بر اساس تحولات رخساره‌ای پرمین پایانی، مثالی از عضو دالان بالایی در میدان گازی پارس جنوبی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 استاد، گروه زمین‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه زمین‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

چکیده

در این مطالعه رخساره‌های میکروسکوپی و مجموعه‌‌های آنها بر‌اساس مطالعات دقیق سنگ‌نگاری در ستبرای حدود‌540 متری توالی‌های مخزنی پرمین پایانی است و 15 رخساره شناسایی شده‌اند که در چهار‌‌گروه‌ رخساره‌ای پری‌تایدال، لاگون، شول و دور از شول قرار می‌گیرند. به‌واسطه فراوانی چشمگیر رخساره‌های شول در دالان بالایی سعی شد تا این رخساره‌ها تحت تقسیم‌بندی و مطالعه دقیق‌تری قرار گیرند. به‌منظور بررسی تغییرات سطح نسبی آب دریا، طی نهشته‌شدن توالی دالان بالایی، ستون‌های رخساره‌‌‌ای رسم شده‌اند و تغییرات رخساره‌ها و مجموعه‌های آنها در توالی قائم مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. آنالیز فراوانی رخساره‌ها نشان می‌دهد که در نیمه پایینی(واحد مخزنی‌‌K4 ) و نیمه بالایی(واحد مخزنی‌K3) توالی دالان بالایی، افت قابل‌ملاحظه‌ای در سطح نسبی آب دریا طی دوره پرمین پایانی رخ داده است. به‌طوری که تغییر از‌ شرایط چیرگی شول‌های‌ گسترده اُاُییدی- بایوکلستی به توالی‌های متناوب شول- لاگون- پری‌تایدال و عوارضی مانند نهشته‌شدن‌ انیدریت و دولومیتی‌شدن شدید دیده می‌‌شود که می‌تواند بیانگر تغییر اقلیم نیز باشد. پس از شناسایی رخساره‌ها در توالی دالان بالایی از آنها به‌عنوان نشانگرهایی در بررسی تغییرات سطح نسبی آب دریا طی نهشته‌شدن این توالی‌ها در میدان پارس ‌جنوبی استفاده شده است.  بر این اساس توالی دالان بالایی آثار و عوارض مربوط به دو و نیم سیکل رده سوم و 12 سیکل رده چهارم از تغییرات سطح نسبی آب دریاها را در خود ثبت نموده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigation of the Late Permian Sea-Level Fluctuations based on the Facies Evolutions; An Example from the Upper Dalan Member in the South Pars Gas Field

نویسندگان [English]

  • L Amirbahador 1
  • H Rahimpour-Bonab 2
  • M Arian 3
1 Ph.D. Student, Department of Geology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Professor, Department of Geology, College of Science, University of Tehran, Tehran, Iran
3 Associate Professor, Department of Geology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده [English]

This study is focused on the microfacies and facies associations in the 540 meter-thick interval of the Late Permian ‌Upper Dalan reservoirs in the South Pars Gas Field using the petrographic studies, image analysis techniques and quantitative analysis of the constituting components. The petrographic studies led to the recognition of 15 microfacies that formed in four facies associations: peritidal, lagoon, shoal and off shoal. Due to the high frequency of the shoal facies in the Upper Dalan, those have been investigated in details. The relative sea-level changes during deposition of the Upper Dalan member were examined using the vertical microfacies and facies association’s variations. The main focus of this study is to investigate the microfacies variations and depositional environment evolutions in the Upper Dalan member in response to the relative sea-level changes. The frequency analysis of the facies revealed that during the Late Permian, a major fall has been occurred in relative sea-level recorded in the lower ‌ (K4 unit) and upper‌ (K3 unit) parts of the Upper Dalan member. In these intervals, the facies change from ooid-bioclastic shoals to the alternative layers of shoal-lagoon-peritidal facies. As well, anhydrite precipitation and dolomitization are prominent diagenetic features, which are indications of climate change. The facies variations were used to reconstruct the relative sea-level changes during deposition of the Upper Dalan member in the South Pars Gas Field. As a result, two and a half third-order and 12 fourth-order cycles have been distinguished.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Upper Dalan
  • Microfacies
  • Facies Model
  • Relative Sea-Level Changes
  • Late Permian
  • South Pars