نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه معدن، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین، قزوین، ایران

2 استادیار، گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه پیام نور کرج، کرج، ایران

چکیده

نانو فسیل‌های آهکی ابزاری بسیار مناسب برای تقسیمات زیست‌چینه‌ای به‌ویژه در کرتاسه پسین به شمار می‌آیند. بدین سبب و به علت نبود مطالعات دقیق فسیل‌شناسی در منطقه، نانوپلانکتون‌های آهکی در برش جنوب باختر سروستان (سازندهای ایلام و گورپی) مورد مطالعه قرار گرفت. سنگ‌شناسی این سازندها شامل سنگ‌های رسوبی مارن، آهک رسی و شیل است. بر مبنای مطالعات انجام شده 14 خانواده، 22جنس و 39 گونه از نانوفسیل‌های آهکی در برش جنوب باختر سروستان شناسایی و عکسبرداری شد. با توجه به گسترش چینه‌شناسی نانوپلانکتون‌های آهکی، بازه زمانی برش مورد مطالعه با زون‌هایCC14-CC24  از زون‌بندی استاندارد جهانی Sissingh (1977) همخوانی دارد. بر پایه محدوده چینه‌شناسی گونه‌های شاخص و زیست‌زون‌های مشخص شده، سن برش مورد مطالعه از  Late Coniacian-Early Santonian تا Early Maastrichtian پیشنهاد می‌شود.

کلیدواژه‌ها

درویش­زاده، ع.، 1370- زمین‌شناسی ایران، نشر دانش امروز (وابسته به انتشارات امیرکبیر)، 901 صفحه

 

References

Jalali, M. R., 1971- Stratigraphy of Zagros Basin, National Iranian Oil Company, Exploration and Production Division Report nos. 1249 and 072: 34-36.

Kalantari, A., 1976 - Microbiostratigraphy of the Sarvestan Areas, Southwestern Iran. National Iranian Oil Company, Geological Laboratories, Pub. No.5: 129.

Manivit, H., 1971- Nannofossiles calcaires du Crétacé français (Aptien–Maastrichtien). Essai de biozonation appuyée sur les stratotypes. Doctoral thesis, Université de Paris, 387 pp.

NIOC, 1979-  Geological map of Shiraz; Scale:1:250000, NIOC. Expl.

Perch-Nielsen, K., 1985a- Mesozoic Calcareous Nannofossils. In: Bolli, H.M., Saunders, J.B., and Perch-Nielsen, K. (eds.) Plankton Stratigraphy, Cambridge Earth Sciences 7Series, Cambridge University. PP. 329-426.

Sissingh, W., 1977- Biostratigraphy of Calcareous Nannoplankton, Geologie En Mijnbouw, PP. 37-65.

Zahiri, A. H., 1982- Maastrichtian microplankton of well Abteymur-1 S. W. Iran, NIOC. Expl. Div. Tech. Note No. 226