زیست‌چینه‌نگاری سازندهای سورمق و جلفا در برش چینه‌شناسی هرزند در شمال مرند بر مبنای روزن‌بران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام نور، مرکز تبریز، تبریز، ایران.

2 گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام نور، مرکز شیراز، شیراز، ایران

3 گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام نور، مرکز شیراز، شیراز، ایران.

چکیده

به منظور مطالعه توالی‌های پرمین در برش چینه‌شناسی هرزند، توالی از سنگ‌های رسوبی پرمین به ستبرای 448 متر مورد نمونه‌برداری و بررسی دقیق سنگ‌شناسی و چینه‌شناسی قرار گرفته است،که82 متر قاعده آن شامل سازند دورود، 258  متر شامل سازند سورمق و 108  متر شامل سازند جلفا است. سنگ‌شناسی عمده شامل ماسه‌سنگ‌های سفید تا سرخ رنگ،  سنگ آهک زیستی تیره تا خاکستری رنگ، آهک مارنی تا آهک‌های نازک لایه است. مرز زیرین توالی به طور ناپیوستگی آذرین‌پی، بر روی مجموعه‌ای از سنگ‌های خروجی قرار گرفته و مرز بالای آن با ناپیوستگی فرسایشی توسط نهشته‌های سرخ رنگ میوسن پوشیده می‌شود. در این مطالعه  52  گونه از 37جنس روزن‌بران و  8 گونه از  9 جنس جلبک مورد شناسایی قرار گرفته است. بر اساس محتوای فسیلی سن سازند سورمق کوبرگندین تا مورگابین و سازند جلفا میدین تا جلفین پیشین تشخیص داده شده است. بر مبنای پراکندگی روزن‌بران، چهار زیست‌زون تجمعی در سازند‌های سورمق و جلفا تشخیص داده شده است.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Biostratigraphy of Surmaq and Julfa Formations Harzand Village Stratigraphic Section (North of Marand) Based on Foraminifera

نویسندگان [English]

  • R. Shabanian 1
  • M. Parvanehne-Nezhad Shirazi 2
  • F. Javadinia 3
1 Payam-e Noor University of Tabriz, Tabriz, Iran.
2 Department of Geology, Payam-e-Noor University, Shiraz, Iran.
3 Department of Geology, Payam-e-Noor University, Shiraz, Iran.
چکیده [English]

The detailed stratigraphical and lithological analysis of the Permian sequence in north Marand, NW of Iran at Harzand village has been studied . At this locating the Permian sequence consist of Dorud (82 m..)  Surmaq (258 m..) and Julfa (108 m.) formations respectively. The main lithology consist of white to red sandstone, grey to dark, biogenetic limestone , marly limestone and thin bedded limestone. The lower boundary is non conformity, so that the Permian sequence is underlying a thick extrusive igneous rocks   and at the top, a sequence of Miocene red  clastic deposit covers the Permian sequence with disconformably. In this study   52  foraminiferal species belonging to 37   genus and  8  species of  9 Algal genus were recognized and  4 assemblages biozones in Surmaq and Julfa formations have identified. Based on fossils assemblages , the age of the Surmaq formations is Kubergandian - Murgabian (Middle Permian) and the age of Julfa formation is Middian - Early Dzhufian Stages(Late middle –Early late Permian).

کلیدواژه‌ها [English]

  • Permian
  • Biostratigraphy
  • Foraminifera
  • Harzand
  • Marand
  • Iran
کتابنگاری
باغبانی، د.، 1375-  لیتواستراتیگرافی و بایواستراتیگرافی نواحی آباده ـ شهرضا و جلفا. رساله دکتری زمین‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی. 168 صفحه.
پرتوآذر، ح.، 1374-  سیستم پرمین در ایران، طرح تدوین کتاب، سازمان زمین شناسی کشور ، 340 صفحه.
پرتوآذر، ح.، 1370- بازنگری روی طبقات پرمین ومرز پرمین تریاس در ناحیه جلفا ایران. دهمین گرد همایی علوم زمین، سازمان زمین شناسی،صفحات 6-13.
شعبانیان، ر.، خسروتهرانی، خ. و مومنی،  ا.، 1384- روزنبران پرمین بالایی در شمال غرب ایران. نهمین همایش انجمن زمین شناسی .
 شعبانیان، ر.، خسروتهرانی، خ. و مومنی،  ا.، 1386-  چینه شناسی و دیرینه‌شناسی واحدهای سنگی پرمین در شمال غرب ایران فصلنامه علوم زمین، شماره 63، صفحات 98- 107.
شعبانیان، ر. ، 1386- میکروبایواستراتیگرافی، میکروفاسیس و محیط رسوبی زمین های پرمین در شمال غرب ایران، پایان نامه دکتری، دانشگاه شهید بهشتی،250 صفحه +269 پلیت.
طاهری، ع.، 1380- چینه‌نگاری رسوبات پرمین در حوضه طبس. رساله دکتری ـ دانشگاه اصفهان، 152 صفحه.
عبدالهی، م. و حسینی، م.، 1375- نقشه زمین‌شناسی ورقه 100000:1 جلفا، سازمان زمین‌شناسی کشور.
عربی، ل. و حمدی، ب.، 1384- بیو استراتیگرافی رسوبات مرز پرمین - تریاسیک در برش زال واقع در شمال باختری ایران(زال )،بیست وچهارمین همایش علوم زمین.
علیپور، ل.، 1379- بیو استراتیگرافی و لیتواستراتیگرافی واحد های سنگی سیستم پرمین درناحیه شمال غرب جلفا. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد واحد شمال.
کلانتری، ا.، 1373- بیواستراتیگرافی رسوبات پرمین در زاگرس . سازمان زمین شناسی طرح تدوین کتاب ، شماره 8، 95 صفحه.
لاسمی، ی.، 1379-  رخسارها،محیط های رسوبی وچینه نگاری سکانسی نهشته های پرکامبرین بالایی و پالئوزوئیک ایران. سازمان زمین شناسی طرح تدوین کتاب، 180 صفحه.
لطف‌پور، م.، 1384- چینه‌شناسی توالی‌ها ـ محیط‌های رسوبی و بایواسترتیگرافی سازندهای دالان و کنگان در زاگرس جنوبی با نگرشی ویژه بر مرز پرمو ـ تریاس. پایان‌نامه دکتری، دانشگاه شهید بهشتی، 420 صفحه + 62 پلیت.
وزیری، س. ح.، 1371- گستره واحد های سنگی  سیستم پرمین در ناحیه آبیک – هیو (البرز مرکزی )، فصلنامه علوم زمین ، سازمان زمین شناسی ایران ، شماره 7 ، صفحات44 -59.
 
References
Altiner, D., Baud, A., Guex, Y. and Stampfli, G., 1980- La limite Permien – Trias dan quelques localite du moyen – orient recherches stratigraphique  et miropaleontoloqique. Rivista Italiana di Paleontoloqie Stratigraphia. 101, 235-248.
Asserto, R., 1963- The Paleozoic formation in Central Elbourz ( Iran ). Rivista. Ital. Paleont. Strat.,69, 503- 543.
Baghbani, D., 1997- Correlation chart of selected Permian strata from Iran. Permophiles, No30,24-25.
Bozorgnia, F., 1973- Paleozoic forminiferal  biostratigraphy of central and east Alborz Mountains, Iran. National Iranian Oil Company. Geological Laboratories Publication. No. 4, 185 P.
Glaus, M., 1964- Trias und Oberperm in zentralen Elburs (Persien).Eclogae geol.Helv., 57/2 , 497- 508.
Golshani, F., Partoazar, H. and Seyed –Emami, K., 1986- Permian –Triassic boundary in Iran. Mom.Soc.Geol.Ita., 5, .257- 262.
Jenny- Deshusses, C., 1983- Le Permien de l’Elbourz central et oriental. (Iran): stratigraphie     et micropaleontologie (foraminifers et algues). These Uni. Genev. no 2103, 214p.
Jin, Y., Wardlaw, B. R., Glenister, B. F., Kotlyar, C. V., 1997- Permian chronostratigraphy subdivision. Episodes, 20(1) 10-13.
Kahler, F.  and Kahler, G.,  1977- Fusuliniden (foraminifera) aus dem Karbon und Permvon Westanatolien und Iran. Mitt. Osterr. Geol. Ges . 70,pp 187- 269.
Kobayashi, F., 1999- Tethyan uppermost Permian (Dzhuifian and Dorashamain) foraminiferal fauna and their paleogeographic and tectonic implication. Paleo 3., 150, 279-307.
Kobayashi, F. and Ishii, K. I., 2004- Permian Fusuliniceans of  the Surmaq formation in the Abadeh region, central Iran. Rivista Ital. Paleon. Strat  109 (2), 307- 337.
Kobayashi, F.  and Ishii, K. I., 2003- Paleogeographic analysis of Yahtashian to Midian fusuliniaceans of the Surmaq formation in the Abadeh Region, central Iran. Journal.of Foraminifera Research, 33 (2) , 155- 165.
Kotlyar, G. V., Zakharov Yu., D., Kropatcher, G. S., Pronina, G. P., Chedua, I. O. and Burago, V. I., 1989-  Evolntion of the latest Permian biota – Midian regional stage in the USSR. Izdatelstvo. “Nauka” 184p.
Kotlyar, G. V., ZakharovYu., D., Koczyrkevicz, B. V., Kropatcheva, G. S., Rostovcev, K.O.,Chedua, L. O.,Vusk, G. P. and Guseva, E. A. 1984- Evolution of the latest Permian biota – Dzhulfian and Dorashamian regional steges in the USSR. Izdatelistvo “Nauk” 199p.
Koyluoglu, M. & Altiner, D., 1989- Micropaleontologie et biostratigaphie du Permien superieur de la region d Hakkan (Se Turquie). Revue de Paleobiologie, 8: 467-503.
Kozur, H. W., 2006- Biostratigraphy and event stratigraphy in Iran around the Permian – Triassic Boundary: Implications for the causes of the PTB biotic crisis. Global and Planetary change, 146, 1-20.
Leven, E. Ja. and Okay, A. I., 1996- Foraminifera from exotic block permo–Carboniferans limestone block in the Karakaya complex. northwestern Turkey. Rivista Italian di paleontologie e Stratigrafia, 109,55-64.
Leven, E. Ja., 1981- Permian -Tethys stages scale and correlation of sections of the Mediteranean – Alpine folded Belt. IGCP,3(5),100-112.
Leven, E. Ja., 1988- Permian Fusulinid  assemblages and stratigraphy of the Transcaucasia. Rivista Italiana di Paleontologie et Stratigrafia, 104 (3) , 299- 328.
Lys, M., Stampfli, G. and Jenny, J., 1978- Biostratigraphie du Carbonifere et du Permien  de I Elbourz oriental (Iran du Ne). Note du Laboratoire de Paleontologie de Universite de Geneve, 10: 63-78.
Pronina, G. P., 1988- The late Permian smaller foraminifers of Transcausus. Revue de Paleobiologie, Benthos 86 spical, 2, 89 – 96.
Rieben, H., 1934- Contribution a geological de l" Azerbeidjan Persan, D. Soc. Neuchatel. Sci, Nat., 59, 19-144.
Stepanov, L. D., Golshani, F. and Stocklin, J., 1967- Upper Permian and Permian- Triassic boundary in North Iran. Geological Survey of Iran, Report, 12, 72 + XV plate.
Taraz, H., Golshani, F., Nakazawa, K., Shimuzu, D., Bando, Y., Ishii, K., Murata, M., Okimura, Y., Sakagami, S., Nakamura, K. and Tokuoka, T., 1981- The Permian and the lower  Triassic system in Abadeh region, central Iran. Kyoto University, Geology and Mineralogy series, Faculty of Science Memoris, 47, 66-133.
Teichert, C., Kummel, B. and Sweet, W., 1973- Permian - Triassic strata, Kuh-e-Ali  Bashi, northwestern Iran. Bull. Mus. Com. Zool., 145 (8), 359 – 472.